راز سیاهچال مخوف قذافی
روزنو- پساز گذشت دو سال از به هلاکت رسیدن دیکتاتور لیبی و سقوط حکومت او، واکاوی واقعیات پنهان و دردناک در سیاهچال های قذافی، برگ سیاه دیگری از پرونده مخوف او را به جهانیان نشان داد.
پس از مدتها مذاکره و توافق سران لیبیایی از اسرار مخوف سیاهچال هایی پرده برداشته شده که محل نگهداری زنان و دخترانی بهعنوان زنان برده این دیکتاتور شهوتران بوده است.
از جمله دلایلی که افشای این اطلاعات را تا این زمان به تأخیر انداخته ترس از دیکتاتور مرده و خانواده او عنوان شده است.
قذافی در طول حکمرانی ستمگرانهاش بر مردم لیبی آنچنان جنایاتی را باعث شده بود که حتی دیدن جسد غرق در خون او نیز در لولهکثیف فاضلاب هراس به جان مردم کشورش میانداخت.
برگ سیاه تازه رو شده از زندگی این دیکتاتور از اسارت دختران و پسران زیر 14 سال پرده برداشته است. معمر قذافی طعمههایش را که دختران و پسران نوجوان بودند در بازدیدهایش از دانشگاهها و مدارس انتخاب میکرد. یکی از محافظان او که به خواست خودش نامش فاش نشده در این باره گفت: ما هر چند وقت
یک بار در بازدید از دانشگاه و مدارس دختران محصل را در سالن جمع
میکردیم.
قذافی پیش از آغاز صحبت هایش نگاهی کامل به حضار میانداخت و پس از صحبت کوتاهی به سمت صفوف دختران میرفت و برخی از آنها را با نوازش برسرشان مورد لطف قرار میداد. دختران بختبرگشته که تصور میکردند مورد لطف دیکتاتور قرار گرفتهاند خرسند از این نوازش لبخندی برلب میآوردند اما ساعاتی بعد گارد ویژه، دختران مورد نظر را میربودند و با خود به سیاهچال های قذافی انتقال میدادند. این دختران که اکثراً کمتر از 14 سال سن داشتند بدون اطلاع خانوادههایشان ربوده شده و به قصر آورده میشدند ضمن اینکه اگر خانواده آنها اعتراض میکردند یا دنبال دخترشان میگشتند، همگی کشته میشدند. این دختران پس از انتقال به سیاهچال ها با درخواست قذافی به اتاقی مجهز برده میشدند تا از نظر بیماری تحت معاینه قرار گیرند. از این اتاق مجهز پزشکی برای اقدامات سیاه دیگر نیز استفاده میشد. طبق اسناد منتشر شده در قصر قذافی 70 سلول با دکوراسیون مختلف برای رفتارهای شیطانی دیکتاتور ساخته شده بود و دختران ربوده شده پس از ملاقات با دیکتاتور تا دعوت بعدی به سیاهچالهای فرستاده میشدند. اکثر این زنان برده چهار سال یا بیشتر در این وضعیت اسفبار به سر میبردند و برخی نیز بهدستور قذافی پس از شکنجه شدید در خیابان رها میشدند تا به مرگ طبیعی بمیرند.
دختران اسیر شده در زندانهای مخوف قذافی در صورت نجات نیز سرنوشتی بهتر از مرگ نداشتند چرا که خانوادههایشان بهدلیل تعصبات مذهبی از پذیرش آنها خودداری میکردند و به حال خود رها میشدند.
بردههای قذافی فقط دختران نبودند بلکه این دیکتاتور هوسران و خونخوار پسران جوان را نیز میربود و از برخی بهعنوان محافظ -بادیگارد- استفاده میکرد و برخی هم برای خدمت در داخل قصر تربیت میشدند.
اکثر این جوانان نیز سرنوشتی بهتر از دختران نداشتند و پس از سالها آزار و اذیت کشته میشدند.
قذافی کسانی را که از دستوراتش تمرد میکردند میکشت و پس از مرگ اجسادشان را در سردخانه بزرگی نگه میداشت تا هر وقت خواست در آنجا از دیدن اجساد لذت ببرد.
گروه محافظان قذافی را اکثراً زنان و دختران جوان تشکیل میدادند. این گارد محافظ که به نوعی بردههای یونیفرم پوش این دیکتاتور بودند با پوشیدن یونیفرمهای تنگ و با آراستگی کامل در اطراف او حاضر میشدند و هراز گاهی مورد آزار و اذیت قذافی قرار میگرفتند.
محافظان شخصی قذافی علاوه بر آزار و اذیت برای قساوت پیدا کردن بارها در صحنههای کشتار حاضر میشدند تا به شادی و پایکوبی بپردازند.
یکی از این محافظان ویژه در این باره میگوید: «یادم میآید وقتی قذافی مرا به عنوان برده قبول کرد من برای گذراندن دوره بعدی به اتاقی فرستاده شدم، در آنجا چندین دختر دیگر نیز مثل من بودند. سربازان قذافی 17 دانشآموز کم سن و سال را وسط اتاق جمع کردند و دستور دادند با دیدن صحنه قتل و شکنجه جشن و پایکوبی کنیم. کار بسیار سختی بود اما مجبور به انجامش بودیم. آن شب در اتاقم خیلی گریه کردم.»
این اسناد هولناک پس از مذاکرههای فراوان رونمایی شد چرا که هنوز سایه ترس از دیکتاتور از سر مردم لیبی برداشته نشده و آنها همچنان با هراس نام معمر قذافی را به زبان میآورند.
