نتیجه رهایی ایران از اندیشههای آیتالله مصباح
روزنو-دیروز ملت ایران یک روز تاریخی را پشت سر گذاشت و از این به بعد سوم آذر با خاطرۀ شیرین توافق ایران با غرب همراه خواهد بود. توافقی که این مردم مدت هاست در انتظارش بودند و برای تقلیل تحریمهای کمرشکن و ظالمانهای که یادگار یک دولت بیدرایت است، چشم امید به دولت تدبیر و امید بسته بودند.
به گزارش سلام نو، مردم ایران در روز گذشته شاهد طلوع همزمان آفتاب بامدادی و پرتوهای درخشان خورشید امید بودند و روزشان را با خبر خوشی که از ژنو مخابره شده بود آغاز کردند و در همان نخستین ساعات صبح پاییزی، پیامکهایی با مضمون تبریک بین مردمان سرزمین پارس رد و بدل شد.
دیروز در هر محفل و مجلسی حرف از شاهکار تیم مذاکره کننده بود و هم وطنان ظریف در اتوبوس، تاکسی و مقابل دکّههای روزنامه فروشی به وزیر محبوبشان دست مریزاد میگفتند و با چهرۀ شاد و سینهای ستبر به سمت محل کار خود میرفتند. در میان موج شادمانی و امید به آینده، سوالی معنادار ذهنها را به خود مشغول کرده بود، که چرا کاری که جلیلی در مدت ۵ سال انجام نداد، ظریف توانست در کمتر از سه ماه به نتیجه برساند؟
پاسخهای مختلفی شاید به نظر آیند. از قبیل:
توان بالای دکتر ظریف و سابقۀ درخشان وی در زمینه دیپلماسی.
تجربۀ سالها زندگی در آمریکا و ارئه یک زبان مشترک در جریان مذاکرات.
قابلیت نرمش و تعامل در گقتگوها.
احترام ظریف به طرف غربی و در نتیجه احترام متقابل به تیم مذاکره کننده و ملت ایران.
اعتبار روحانی و اعتماد غرب به دولت وی.
پشتوانۀ رای مردم که مهمترین دلیل دولت برای تسریع در پی گیری مذاکرات بود.
وجود یک ارادۀ سیاسی و خواست عمومی برای تغییر رویکرد ایران در روابط بین الملل.
و شاید صدها دلیل دیگر که باعث سربلندی ظریف در پیشگاه ملت ایران و رفع چالشهای بین المللی شد.
اما شاید مهمترین مزیت دکتر ظریف و دولت روحانی نسبت به دکتر جلیلی و دولت احمدینژاد وجود فرهنگ «احترام به حقوق مردم» باشد، که حتی میتوان این موضوع را کلید واژۀ پیشرفت در مذاکرات هستهای دانست.
در سالهای گذشته دائما میدیدیم که تیم دکتر جلیلی هربار دست از پا درازتر بر میگشت و هر روز تحریمهای جدید علیه ایران اعمال میشد و دستگاه دیپلماسی نیز در زمینۀ رفع چالشها و پیشرفت در مذاکرات ناتوان بود. اما بر کسی پوشیده نیست که دولت قبلی کاملا میدانست چه میکند و به صورت تعمّدی بر تبل اختلافات میکوبید و نمیخواست برای رفع تحریمها و احیاء احترام ملت ایران یک قدم بردارد!
این نوع نگاه، که ناشی از نادیده گرفتن مردم و هیچ انگاشتن معیشت و نیازهای مادی انسان است، در ایدههای تئوریسینهایی مانند آیتالله مصباح یزدی ریشه دارد. معمولا باورمندان به این اندیشه، برای فکر خویش تقدس قائلاند و گمان میکنند که بر سایر مردم ولایت دارند، لذا جامعه را فاقد حق اظهار نظر و طرح مطالبه میدانند و به کیفیت زندگی و سطح معیشت مردم نیز اهمیتی نمیدهند.
نمود عینی این نوع تفکر را در رفتار برخی نمایندگان مجلس، که عمدتا از اعضای جبهه پایداری هستند میتوان مشاهده کرد. تلاشهای افراطیون مجلس که در روزهای گذشته به تحریک افرادی مانند حمید رسایی، خواهان اعمال فشار به دکتر ظریف و جلوگیری از پیشرفت مذاکرات بودند، بر این حقیقت صحه گذاشت و پرده از چهرۀ واقعی بندگان زر و زور و تزویر برداشت و بدین ترتیب مردم هوشیار ایران خادمین واقعی خود را شناختند.
امید است که این مردم ضمن حمایت از دولت تدبیر و امید تا اسفند۹۴، در انتخابات مجلس دهم نیز حماسهای دیگر خلق کنند تا شاهد سر کار آمدن یک مجلس کارآمد و دلسوز باشیم که در کنار دولت به بازسازی ایران عزیزمان بپردازند.
