نامه عمادالدین باقی به فرانسوا اولاند

روزنو-متن فارسی و انگلیسی نامه «عماد الدین باقی» به «فرانسوا اولاند» رئیس جمهور فرانسه در ادامه می آید : به گزارش پویش، من به عنوان یک فعال و پژوهشگر حقوق بشر که با برخی نهادهای حقوق بشری و غیر دولتی کشور شما نیز همکاری دیرینه دارم از مواضع اخیر کشور شما در مذاکرات ۵+۱ متعجب و نگران شدم که برخلاف مواضع همه کشور‌ها و حتی آمریکا در مذاکرات بود. علاوه بر این، باز هم بعنوان یک فعال حقوق بشر، از شما می‌خواهم که در تصمیم خود در جلوگیری از تفاهم در جهت اولین قدم برای ایجاد اعتماد به صلح امیز بودن برنامه هسته‌ای ایران و در ‌‌نهایت رفع تحریم‌های اقتصادی و فنی و علمی برای ایران بازنگری فرمایید. اگرچه رابطه فرایند مذاکرات هسته‌ای را غیر مرتبط با دغدغه‌های یک فعال حقوق بشر بدانید اما از نظر من و بسیاری از فعالان حقوق بشر، ادامه یا توسعه تحریم‌ها موجب وسیع‌ترین نوع نقض حقوق بشر و شهروندی ایرانیان است. من به عنوان کسی که از [...] نقض حقوق انسانی و شهروندی رنجورم و با تلاش‌های شبانه روزی در حال مقابله با آن هستم و مدام در این راه هزینه پرداخت کرده و تحت تاثیر مستقیم فشارهای سیاسی و اقتصادی هستم، همراه با دیگر فعالان حقوق بشر بدون شک بیش از کسان دیگر درک می‌کنم که باید تغییرات و اصلاحات جدی در داخل ایران صورت گیرد هرچند معتقد نیستیم این تنها ایران است که باید در سیاست‌های داخلی و بین المللی خود دست به اصلاحات و تغییرات بزند و بسیاری از کشورهای منطقه و جهان از جمله برخی کشورهای غربی هم نیازمند این اقدامات هستند اما سخن اصلی من با شما این است که بهبود وضعیت حقوق بشر از طریق فلج سازی و نابودی اقتصاد یک کشور و فقیر کردن مردم آن حاصل نمی‌شود. افزون بر این، مسلما شما باید با من هم عقیده باشید که تشویق دولت جدید اهل گفتگو و مصالحه به ادامه این راه برای وضعیت حقوق بشر مفید‌تر از تشدید انزوا است . مردم ایران در انتخابات ریاست جمهوری سال ۹۲نشان دادند که علیرغم همه رنج‌ها و مشقت‌‌هایشان هنوز روش‌های اعتدالی و اصلاحی را برای تغییر وضعیت در ایران ترجیح می‌دهند وجریانات تندرو و اقتدارگرا در داخل ایران و جریانات رادیکال و سرنگونی طلب خارج از ایران را نفی می‌کنند. تصمیم دولت شما در مخالفت با تلاشهای مسالمت امیز دولت جدید ایران نه تنها نفی اراده مردم ایران بود، بلکه راه را ناخواسته برای ائتلاف نانوشته جریانات تندرو و اقتدارگرا در داخل ایران و جریانات رادیکال و برانداز خارج از ایران باز می‌کند و کار ما فعالان حقوق بشر را حتی سخت‌تر می‌کند. من به عنوان کسی که دریافت مدال کمیسیون ملی حقوق بشر فرانسه در سال ۲۰۰۵ را جزو افتخارات زندگی خود می‌داند از شما درخواست می‌کنم فارغ از تاثیرات مواضع جریانات رادیکال در خاورمیانه، روند مهم تحولات اخیر ایران را مد نظر قرار دهید. مردم ایران همواره نسبت به فرانسه نگاهی مثبت داشته‌اند. نباید این حسن ظن را قربانی جلب نظر تندرو‌ها کرد. با احترام عمادالدین باقی