قرن ها شور و شعور در حماسه حسینی

كشور ایران از گذشته تا به امروز تاريخی چند هزار ساله در خود دارد .تاریخی با فرهنگ باستاني بسيار که در خود بخشی مهم از تاریخ جهان اسلام را حمل می کند.فرهنگ جامعه ایران امروز فرهنگی ایرانی اسلامي است و اکثریت مردم كشور ما را مسلمانان تشکیل می دهند.کما این که اقليت‌هاي مذهبي و غير مذهبي دیگر نیز در این جغرافیا حضور دارند كه برای مسلمانان محترم اند و همزیستی مسالمت آمیز چند صد ساله در کنار مسلمانان و برادران اهل کتاب در این کشور نشان از آزاد اندیشی و درک بالای مردمش دارد.اما حقیقت آن است که اكثريت مردم این جغرافیا مسلمان هستند و بخش اعظم این اكثريت مسلمان را شیعیان تشکیل می دهند. برادران اهل سنت هم در اين جهت شريك ما هستند. كشورایران ، كشور اهل‌بيت (ع) محسوب می شود .ایران كشورعلي بن ابيطالب (ع) و عاشورا و حسين بن علي(ع) است. بیشترین آشنایی ما با اسلام و قرآن از طريق روایت عاشورا و حوادث پیرامون این روایت است. داستان عاشورا روایتی است از جوهر و حقيقت حقوق بشري و حقوق انساني، روایت عاشورا روایت فداكاري است که امام سوم شیعیان ،حسين بن علی (ع) در عاشورا انجام می دهد.آن چه آن امام همام در واقعه عاشورا و کربلا انجام می دهد دفاع از حقيقت حقوق بشر و مبارزه با استبداد سياه امويان و ستمي كه بر ملت اسلام و مسلمانان وارد مي شود، است آن حضرت در تمام سخنان و صحبت‌ها ی خود كه در مسير مدينه تا مكه و از مكه تا كربلا انجام می دهند همواره بر مبارزه بر ظلم و ستم و استبداد تاكيد ورزيد و نوع حكومت معاويه و يزيد را كه مبتني بر استبداد و خروج از موازين عدل و اخلاق بود محكوم كردند و فرمودند: «من براي اصلاح امور امت جدم قيام كرده ام». در راه اصلاح همین امر است که عرصه پر شور و حماسي عاشورا به‌وجود آمد و آن گاه که پيشنهاد بيعت با يزيد را به حضرت دادند، حضرت با جمله اي تاريخي و فراموش نشدني كه همه مسلمانان و شيعيان جهان را همواره تحت تاثير قرار داده فرمودند: «مرگ در شرايط فعلي و زير سايه حكومت يزيد بن معاويه را جز سعادت نمي‌دانم و تن به زندگي اين چنين نمي دهم.» این شور و شعور و این حماسه است که سال‌ها و قرن هاست در جان و تن محبان اهل بیت نفوذ کرده است و در كشور ما هیچ شخصی نمي تواند مطلبي را عرضه كند كه به مسئله عاشورا و فرهنگ عاشورا مربوط باشد و با علاقه‌اي كه مردم ما به عاشورا و امام حسين (ع) دارند در تعارض باشد اندیشمندان و سیاست ورزانی كه در زمينه‌های مختلف سخن می گویند و می نویسند و دست به قلم می‌برند و بر منبر حاضر می شوند بايد اين نكته را كاملا بدانند كه با هر نوع تفكري، مذهبي، عقيده اي بايد اين ملاحظه را داشته باشند كه تعارض با عاشورا و تعارض با مكتب امام حسين(ع) به هر صورتي نه تنها خدمتي به اين كشور محسوب نمي‌شود که خود خیانتی بزرگ است و بلكه هم بايد بپذيرند كه اين كشور و اين ملت و اين مردم فرهنگ عاشورا را همواره ارج می نهند و می شناسند و شيعيان امام حسين (ع) و علي بن ابي طالب (ع) هستند و در تعارض اين مكتب و اين فرهنگ، هيچ مطلبي قابل پذيرش و نفوذ و اعتبار در كشور ما محسوب نمي شود.