پيشنيازهاي دوگانه
هرچه به انتخابات رياستجمهوري حساس و تعيينكننده سال 92 نزديكتر ميشويم، گمانهزني و تحليل پيرامون شرايط كانديداها و احتمال حضور آنها بيشتر ميشود. در همين رابطه دو محور اصلي حول انتخابات آتي كه پس از انتخابات رياستجمهوري پرحاشيه سال 88 برگزار خواهد شد وجود دارد كه در اين گفتار به آن پرداخته ميشود:
الف- اصل انتخابات: شك و ترديدي نيست كه براي نظام مردمسالار ديني سزاوار، شايسته و بلكه واجب است كه انتخابات پرشور و نشاط برگزار شود به گونهيي كه آحاد ملت براي تعيين سرنوشت خود احساس وظيفه كرده و نقش خود را ايفا كنند. حضور گسترده مردم در انتخابات پديده پيچيدهيي است كه به طور معمول با دستور شرعي و صدور بخشنامه تحقق پيدا نميكند و مقدمات و ملزوماتي براي ايجاد آن لازم است كه دولتها به خوبي از آنها آگاه هستند.
در شرايط فعلي اما بسياري از ابزارهاي ضروري در رابطه با برگزاري انتخابات براي اصلاح طلبان فراهم نيست. در همين رابطه بايد به جستوجوي چاره جدي براي مرتفع ساختن اين آسيب پرداخت تا مردم از اين رخوت و بيتفاوتي خارج شوند و به سمت حضور فعال پيش روند. آنچه مسلم است شرايط شكننده داخلي، خارجي و به ويژه اقتصادي، ضرورت حضور مردم را بيشتر ميكند و لازم است نخبگان به صورت واقعبينانه نسبت به اين قضيه برخورد و راهكاري انديشه كنند. باز شدن فضاي سياسي كشور از جمله راهكارهايي است كه مردم را تشويق به حضور داوطلبانه در انتخاباتها ميكند. با توجه به همين مولفه بايد به آنها نشان داد كه فضاي سياسي باز شده و مسوولان در مواجهه با موافقان، منتقدان و حتي مخالفان با نگاه پدرانه و تحمل بيشتر رفتار ميكنند. در صورت ايجاد چنين فضايي است كه ميتوان به تغيير وضعيت فعلي و ايجاد شور و شوق در مردم استفاده كرد تا بسياري از هزينههاي سنگين فعلي با يك انتخابات آگاهانه برطرف شود. دادن اطمينان به مردم در رابطه با رفتار بيطرفانه مسوولان در انتخابات، امانتداري راي آنها و خودداري از بروز هر گونه رفتار كه نشانه تحميل يك كانديدا باشد، ميتواند به ايجاد فضاي انتخاباتي كمك شاياني كند.
ب- كانديداها: با فرض نبودن قحطالرجال ميتوان ادعا كرد كشور ما در دو جناح عمده اصلاحطلب و اصولگرا نيروهاي لايق و شايستهيي دارد كه هر كدام ميتوانند با حضور در انتخابات يا تكيه بر جايگاه رياستجمهوري، به امور جاري بپردازند. به همين دليل كانديداها ميتوانند وارد صحنه انتخابات شوند كه شرط حداقلي توسعه و عبور كشور از شرايط فعلي را داشته باشند. با كمال تاسف در انتخابات رياستجمهوري اخير شاهد حوادث فراواني بوديم كه تا سالهاي ديگر، اثرات آن در كشور قابل مشاهده خواهد بود تا جايي كه حتي يك دولت مقتدر هم با اما و اگرهاي فراوان خواهد توانست مشكلات حوزههاي فرهنگ، اقتصاد، سياست، روابط خارجي و... را جبران كند.
به همين دليل واضح است، حضور فردي پرتوان كه به جاي منافع و مطامع سياسي به دنبال نگاه فراگير نسبت به جناح اصلاحطلب و اصولگرا باشد و منافع ملي را فداي مصالح سياسي نكند ميتواند در رسيدن كشور به نقطه آرامش تاثيرگذار باشد. اگر همه گروههاي سياسي روي همين مساله اتفاق نظر داشته باشند به طور قطع كانديدايي پيدا خواهد شد كه داراي بالاترين شرايط حضور در كسوت رياستجمهوري باشد و مردم نيز به او اقبال نشان دهند.
