تاكتيك انتخاباتي اصولگرايان تخريب زودهنگام دولت

جناح‌های سیاسی در کشور ما معمولا آرای ثابتی دارند که در هر انتخاباتی می‌توانند روی آن حساب کنند. این آرای ثابت متعلق به بدنه سیاسی هواداران آن جناح است که معمولا عقیده سیاسی‌شان تغییر نمی‌کند و در هر انتخابات به جناح ثابتی رأی می‌دهند. با این وجود بسیاری از افراد جامعه در انتخاباتی مانند انتخابات مجلس شورای اسلامی که بیشتر جنبه اجتماعی دارد، سیاسی رأی نمی‌دهند و با توجه به مسائلی دیگر از جمله مسائل اجتماعی و محلی به نامزدی رأی خواهند داد که ورود او به مجلس بیشترین منفعت اجتماعی و اقتصادی را برای رای دهندگان داشته باشد. این موضوع باعث شده است که برخی جناح‌های سیاسی، نیروهای خود را از طریق شهرهای کوچک و با وعده‌های اجتماعی راهی مجلس کنند تا بتوانند وزن سیاسی جناح خود را نسبت به آن چیزی که در واقع وجود دارد، بیشتر نشان دهند و در تصمیم‌گیری‌های مجلس شورای اسلامی، نقش پررنگ‌تری داشته باشند. از سوی دیگر از طرف رسانه‌ها جو جامعه طوری نشان داده خواهد شد که گویی جناح متبوع آن رسانه‌ها پیروز قطعی انتخابات است. محمدجواد باهنر، عضو مجمع تشخیص مصلحت نظام و نماینده پیشین مجلس نیز بر همین مسأله تأکید کرد و گفت تحلیل اصولگرایان این است که همه رای دهندگان سیاسی و جناحی نیستند. او یکی از راه‌های به دست آوردن این آرای غیرسیاسی را «القای برنده بودن جناح متبوع» توصیف کرد و افزود: «اگر جناح‌ها بقبولانند که پیروز هستند، می‌توانند این رای را به‌دست آورند». این موضوع نشان می‌دهد که اصولگرایان تلاش خواهند کرد از طریق رسانه و تریبون‌هایی که در اختیار دارند کاری کنند که در ذهن مردم پیروزی از آن آن‌ها تلقی شود و به این وسیله رأی 15 درصد از افراد غیرسیاسی که معمولا بر اساس شرایط جامعه و مناسبات محلی و فضای سیاسی غالب رأی می‌دهند را به دست بیاورند. در نتیجه احتمالا در چند ماه باقی مانده تا انتخابات مجلس فضای کاری رسانه‌های اصولگرا، اولا به تخریب عملکرد دولت و مجلس از 1392 و 1394 به این سو خواهد پرداخت. از سوی دیگر به مردم القا خواهد کرد که اصلاح‌طلبان لزوما بازنده انتخابات هستند و اقبال عمومی به سوی اصولگرایان است؛ راهبردی که در ادامه سخنان باهنر در نشست خبری روز یکشنبه نمایان شد.
 
اصلاح‌طلبان مسئول وضع فعلی هستند؟
 
به گزارش روز نو :محمدجواد باهنر در راستای راهبرد اصولگرایان برای انتخابات مجلس، تلاش کرد تا اصلاح‌طلبان را به عنوان مسئول وضع موجود معرفی کند. این فعال سیاسی اصولگرا تصریح کرد: «الان مسئول شرایط کشور اصولگراها نبوده و آنها پاسخگوی مسائل کشور نیستند. نه مجلس کاملا اصولگراست و نه دولت. مسئولیت وضعیت کشور بر عهده اصلاح‌طلبان است و بنابراین اصولگراها معتقدند رای مردم به سوی اصولگراهاست. فضای عمومی کشور به نفع اصولگراهاست، البته ما گاهی به خودمان می‌بازیم نه به رقیب مثل سال 92. ما نباید به خودمان ببازیم. من معتقدم فضا برای اصولگرایان فراهم است و پیروزی ما به نحوه گفت‌وگوی ما با مردم بازمی‌گردد». تأکید باهنر روی این مسائل در حالی است که او و دیگر اصولگرایان روی حافظه نه چندان خوب تاریخی مردم حساب باز کرده‌اند و گمان می‌کنند مردم هشت سالی را که اصولگرایان حاکم مطلق کشور بودند و از آن سال‌ها به عنوان نوعی فاجعه یاد می‌شود، فراموش می‌کنند. این در حالی است که یکی از اصلی‌ترین دلایل رأی آوردن حسن روحانی که هشت سال در سایه زیسته بود و نقش چندانی در ویترین سیاسی کشور نداشت، ناامیدی مردم از عملکرد اصولگرایان بود؛ مساله‌ای که به یقین تا سال‌ها از یاد مردم نخواهد رفت.
 
وحدت؛ گمشده جریان اصولگرایی
 
لازمه پیروزی هر جریان وجود وحدت در درون ساختار آن جریان سیاسی است؛ چیزی که سال‌هاست اصولگرایان از آن بی‌بهره‌اند. هنوز چند ماه تا انتخابات مجلس 98 باقی مانده اما از هم‌اکنون نیز رد تفرقه در این جریان دیده می‌شود و تلاش چهره‌های مطرح این جریان برای ایجاد وحدت راه به جایی نبرده است. از طرفی شوراهایی مانند جمنا که به گفته باهنر قرار است تغییر نام دهد، کارآمد نبوده‌ و دستاوردی جز شکست برای اصولگرایان همراه نداشته است. از سوی دیگر وجود چهره‌هایی که هم مقبولیت عمومی داشته باشند و هم بتوانند محور وحدت قرار گیرند، در این جریان در هاله‌ای از ابهام است؛ به طوری که در چند وقت اخیر نام ناطق نوری مطرح شده اما او با بیان این که ورودش رفتار خوبی از سوی اصولگرایان در پی نخواهد داشت، اعلام کرد که به رغم احساس تکلیف احتمالا در کارزار انتخاباتی اصولگرایان حضور نخواهد یافت. همچنین ندای تفرقه از سوی برخی افراد این جریان شنیده می‌شود. چندی پیش محمدباقر قالیباف، در طرحی که ربطی به شورای وحدت اصولگرایان ندارد، از جوانان خواست که رزومه‌های خود را برای او ارسال کنند و از گفتمان «نواصولگرایی» در مقابل «اصولگرایی» سخن گفت. این مسائل نشان می‌دهد که وحدت که یکی از ارکان اصلی پیروزی در انتخابات است میان اصولگرایان وجود ندارد.
 
سیاست باید به نتیجه ختم شود