هشدار مفتی ها نسبت به مرده خواری مردم سوریه
روزنو- نرگس رضایی: مفتی های سوریه می گویند که اوضاع وخیم است و مردم در حلقه آتش جنگ داخلی گرفتار شده اند و چیزی برای خوردن ندارند و اگر اوضاع بدین منوال ادامه پیدا کند مردم برای زنده ماندن مجبور خواهند شد گوشت مردگان را هم بخورند.
به گزارش روز نو،همین دو ماه پیش بود (14 مرداد 1392) که در صفحه اینستاگرام بشار اسد، رییس جمهور سوریه تصویری از اسماء اسد همسرش منتشر شد که در حالیکه موهایش را پشت سر شنیون کرده و بلوز گشادی بر تن داشت کنار تعدادی دختر و پسر نوجوان که گفته می شد یتیمان و بی خانمان های یتیم خانه ای در حومه شهر دمشق بوده، کاهو و گوجه فرنگی خرد می کرد و از دیگ های بزرگ غذا می کشید.آن روز درست پنج روز بود که بشار اسد در اینستاگرام عضو شده بود و عکس هایش را که بیشتر بازدید او از مجروحان جنگ داخلی کشورش و دیدارهای پرشورش با طرفداران بود را به اشتراک می گذاشت. او در فیس بوک و توئیتر و یوتیوب هم صفحه داشت.
اسماء اسد همسر رییس جمهور که حالا کشورش وارد سومین سال بحران و جنگ داخلی شده است و علاوه بر گروههای جهادی داخل کشور، برخی زنان خارج از کشور هم مصمم به سوقصد به او بودند و در اتفاقی عجیب سلوی المطیری فعال اجتماعی مشهور کویتی می خواست با لشکر اجنه به جنگ او برود، در اوج قحطی و گرسنگی لبخند بر لب مشغول پخت و پز و تقسیم غذا بود و بعید نیست از طریق این عکسها می خواست این پیام را به دنیا بدهد که جنگ داخلی دو ساله هیچ تاثیری در زندگی روزمره آنها و قدرت و محبوبیت شان در بین مردم سوریه نداشته و اوضاع عادی است.
خارج از عکسهای صفحه اینستاگرام بشار اسد و آن سوی دیوارهای یتیم خانه، نه خبری از دستپخت خوش آب و رنگ همسر آقای رییس جمهور بود و نه حتی چیزی برای خوردن وجود داشت. باروت ها و تفنگ ها همه چیز را از بین برده بودند و سوریه به روایت فرانچسکا بوری، خبرنگار جنگ، جهنمی بود از گردوغبار و گرسنگی و ترس.
درست همان زمان که همسر رییس جمهور جلوی دوربین ها غذا می پخت و همه سیر به نظر می آمدند، تعدادی از علما و مفتی های شهر حمص در شمال سوریه فتوا دادند که " خوردن گوشت گربه حلال است".
آنهایی که به عکسهای صفحه رییس جمهور اعتماد کرده بودند گفتند دروغ است. اما جوابی که از مفتی های شهر حمص شنیدند این بود با توجه به اوضاعي که پناهندگان و آوارگان سوريه در آن به سر مي برند، اين احتمال وجود دارد که بسياري از آنان از گرسنگي بمیرند از همين رو خوردن گوشت گربه را حلال اعلام مي کنيم.
محمد يورگانگي اوغلو مسئول رسيدگي به آوارگان سوريه در ترکيه هم حرفهایی زد که باید این حقیقت تلخ را در کمال ناباوری باور کرد. " غذا کم است چاره ای جز این نیست"
پس از گذشت چند روز از صدور اين فتوا، شيوخ ديگر شهرهاي سوريه نيز آن را پذيرفته و اعلام کردند که با توجه به وضعيت غذايي آوارگان در سراسر سوريه، اين فتوا را تأييد مي کنند و در همه جاي سوريه قابل اجرا شد و حالا بعد از گذشت دو ماه گوشت گربه چاره ساز نبوده و این بار روحانیون مسلمان سوری به خوردن گوشت سگ و الاغ هم فتوا داده اند.
آنها می گویند اوضاع وخیم است و مردم در حلقه آتش جنگ داخلی گرفتار شده اند و چیزی برای خوردن ندارند و اگر اوضاع بدین منوال ادامه پیدا کند مردم برای زنده ماندن مجبور خواهند شد گوشت مردگان را هم بخورند.
اتفاقی که فاجعه پاییز 1918 میلادی در ایران را تداعی می کند. آنگونه که محمد علی جمال زاده ازتلفات شیراز روایت می کند: جنگ اول جهانی در آستانه اتمام بود که در دل شبی تاریک و هولناک سه سوار ترسناک که هر کدام شمشیر و شلاقی به بر داشتند به آرامی از دیوارهای شهر عبور کردند و به آن وارد شدند. یک سوار نامش قحطی دیگری آنفلوانزای اسپانیایی و آخری وبا بود. طبقات فقیر، پیر و جوان، همچون برگ پائیزی در برابر حمله این سواران بی رحم فرو می ریختند. هیچ غذایی پیدا نمی شد، مردم مجبور بودند هرچه را که می توانستند بجوند و بخورند. به زودی گربه و سگ و کلاغ را نمی شد یافت. حتی موش ها نسلشان بر افتاده بود. برگ، علف و ریشه گیاه را مانند نان و گوشت معامله می کردند. در هر گوشه و کنار، اجساد مردگان بی کس و کار پراکنده بود. بعد از مدتی مردم به خوردن گوشت مردگان روی آوردند.
به گزارش روز نو،همین دو ماه پیش بود (14 مرداد 1392) که در صفحه اینستاگرام بشار اسد، رییس جمهور سوریه تصویری از اسماء اسد همسرش منتشر شد که در حالیکه موهایش را پشت سر شنیون کرده و بلوز گشادی بر تن داشت کنار تعدادی دختر و پسر نوجوان که گفته می شد یتیمان و بی خانمان های یتیم خانه ای در حومه شهر دمشق بوده، کاهو و گوجه فرنگی خرد می کرد و از دیگ های بزرگ غذا می کشید.آن روز درست پنج روز بود که بشار اسد در اینستاگرام عضو شده بود و عکس هایش را که بیشتر بازدید او از مجروحان جنگ داخلی کشورش و دیدارهای پرشورش با طرفداران بود را به اشتراک می گذاشت. او در فیس بوک و توئیتر و یوتیوب هم صفحه داشت.
اسماء اسد همسر رییس جمهور که حالا کشورش وارد سومین سال بحران و جنگ داخلی شده است و علاوه بر گروههای جهادی داخل کشور، برخی زنان خارج از کشور هم مصمم به سوقصد به او بودند و در اتفاقی عجیب سلوی المطیری فعال اجتماعی مشهور کویتی می خواست با لشکر اجنه به جنگ او برود، در اوج قحطی و گرسنگی لبخند بر لب مشغول پخت و پز و تقسیم غذا بود و بعید نیست از طریق این عکسها می خواست این پیام را به دنیا بدهد که جنگ داخلی دو ساله هیچ تاثیری در زندگی روزمره آنها و قدرت و محبوبیت شان در بین مردم سوریه نداشته و اوضاع عادی است.
خارج از عکسهای صفحه اینستاگرام بشار اسد و آن سوی دیوارهای یتیم خانه، نه خبری از دستپخت خوش آب و رنگ همسر آقای رییس جمهور بود و نه حتی چیزی برای خوردن وجود داشت. باروت ها و تفنگ ها همه چیز را از بین برده بودند و سوریه به روایت فرانچسکا بوری، خبرنگار جنگ، جهنمی بود از گردوغبار و گرسنگی و ترس.
درست همان زمان که همسر رییس جمهور جلوی دوربین ها غذا می پخت و همه سیر به نظر می آمدند، تعدادی از علما و مفتی های شهر حمص در شمال سوریه فتوا دادند که " خوردن گوشت گربه حلال است".
آنهایی که به عکسهای صفحه رییس جمهور اعتماد کرده بودند گفتند دروغ است. اما جوابی که از مفتی های شهر حمص شنیدند این بود با توجه به اوضاعي که پناهندگان و آوارگان سوريه در آن به سر مي برند، اين احتمال وجود دارد که بسياري از آنان از گرسنگي بمیرند از همين رو خوردن گوشت گربه را حلال اعلام مي کنيم.
محمد يورگانگي اوغلو مسئول رسيدگي به آوارگان سوريه در ترکيه هم حرفهایی زد که باید این حقیقت تلخ را در کمال ناباوری باور کرد. " غذا کم است چاره ای جز این نیست"
پس از گذشت چند روز از صدور اين فتوا، شيوخ ديگر شهرهاي سوريه نيز آن را پذيرفته و اعلام کردند که با توجه به وضعيت غذايي آوارگان در سراسر سوريه، اين فتوا را تأييد مي کنند و در همه جاي سوريه قابل اجرا شد و حالا بعد از گذشت دو ماه گوشت گربه چاره ساز نبوده و این بار روحانیون مسلمان سوری به خوردن گوشت سگ و الاغ هم فتوا داده اند.
آنها می گویند اوضاع وخیم است و مردم در حلقه آتش جنگ داخلی گرفتار شده اند و چیزی برای خوردن ندارند و اگر اوضاع بدین منوال ادامه پیدا کند مردم برای زنده ماندن مجبور خواهند شد گوشت مردگان را هم بخورند.
اتفاقی که فاجعه پاییز 1918 میلادی در ایران را تداعی می کند. آنگونه که محمد علی جمال زاده ازتلفات شیراز روایت می کند: جنگ اول جهانی در آستانه اتمام بود که در دل شبی تاریک و هولناک سه سوار ترسناک که هر کدام شمشیر و شلاقی به بر داشتند به آرامی از دیوارهای شهر عبور کردند و به آن وارد شدند. یک سوار نامش قحطی دیگری آنفلوانزای اسپانیایی و آخری وبا بود. طبقات فقیر، پیر و جوان، همچون برگ پائیزی در برابر حمله این سواران بی رحم فرو می ریختند. هیچ غذایی پیدا نمی شد، مردم مجبور بودند هرچه را که می توانستند بجوند و بخورند. به زودی گربه و سگ و کلاغ را نمی شد یافت. حتی موش ها نسلشان بر افتاده بود. برگ، علف و ریشه گیاه را مانند نان و گوشت معامله می کردند. در هر گوشه و کنار، اجساد مردگان بی کس و کار پراکنده بود. بعد از مدتی مردم به خوردن گوشت مردگان روی آوردند. 
