غار دانیال رودخانهاي در زیرزمین
روز نو - غارهای آبی از انواع غارهايي هستند که طی فرآیند چند میلیون ساله و بر اثر تغییر و تحول عوامل فیزیکی و شیمیایی بهوجود آمدهاند.
غار رودخانهاي دانیال دومین غار طولانی ایران به طول 2.158 متر بعد از غار قوری قلعه در کرمانشاه است که در دل جنگلهای شمال و در بستری آهکی شکل گرفته و یکی از مناطق گردشگری استان مازندران محسوب ميشود. جهت بازدید از این غار باید به شهرستان سلمانشهر رفت. در دو کیلومتری جنوب این شهرستان روستای دانیال قرار گرفته، دهانه غار در ضلع جنوب غربی روستا و درفاصله 500 متری زیر یک صخره سنگی سفید رنگ واقع شده که با کمی جستوجو آنرا خواهید یافت.
از دیگر نامهایي که به این غار نسبت دادهاند، کرد کوی و چاری و گرده کوه است.
نقشهبرداری این غار در اکتبر ۲۰۰۸ توسط تیمی از غارنوردان کشورمان و سایمون بروکس، غارنورد مشهور انگلیسی که غارهای زیادی را در کشورمان بازدید کرده به انجام رسیده است.دمای داخلی آن در طول سال تقریبا یکسان ميباشد. با ورود به غار، جریان رودخانهاي آب از ابتدا همراه شماست تا بخشهای انتهایی. عمق آب در بخشهای مختلف غار متغیر است، ولی بهطور کلی از یک مترو نیم تجاوز نمیکند. البته چندین گذرگاه در این غار وجود دارد که در هنگام بارندگی عمق آنها بيشتر ميشود و گذر از آنها به سختی
امکانپذیر است. آب داخل غار از چند چشمه كوچك انتهایی غار سرچشمه ميگيرد و كاملا زلال و از نظر محلولات داراي درصد پاييني است. گذر از آبشارهاي کوچک، معابر تنگ و باریک و حتی در قسمتی از غار، عبور از یک دهلیز پر از آب و پیمایش این غار از جذابیت خاصی برخوردار کرده است. غار دارای دو تالار است: تالار اول بهنام تالار خفاش
و تالار دوم ریزان يا زرین.
تالار اول یا تالار خفاش به علت سطح گلی و لغزنده آن، گذر از این معبر را به سختی امکانپذیر مينماید، همچنین وجود تپهاي از فضولات خفاشها که طی صدها سال تشکیل شده بوی نامطبوعی را در این تالار متساعد ساخته است. در این تالار هیچگونه تزئینات اعم از استالاگتیت و استالاگمیت به چشم نمیخورد.
استالاکتیتهاي سوزنی شکل تالار دوم که از سقف آویزان است جلوه خاصی را به این تالارداده است. وجود قطرات آب حاوی بی کربنات کلسیم در نوک این استالاکتیتها نشان از ادامه روند شکلگیری این تزئینات دارد که شاید بلندتر شدن این چکندهها یا استالاکتیتها با همین فرایند طولانی، صدها یا هزاران سال بهطول بیانجامد.
جهت پیمایش این غار به لوازمی مثل لباس یکسره غار، لباس اضافه، اغذیه مناسب، کلاه ایمنی، هد لایت، کفش مناسب نیاز است. حیواناتی که در غار وجود دارد نوعی پشه، خفاش و آبزیان محدودی مثل خرچنگ هستند.
با توجه به وجود آب جاری، حوضچهها و آبشارکهای متعدد آب طی مسیر و همچنین درگیری با آب در معابر تنگ و خیس شدن لباسها، پیمایشکنندگان باید از شرایط فیزیکی خوبی برخوردار باشند، بهترین زمان براي بازدید، فصل تابستان است که بهعلت خیس شدن بايد بعد از خروج از غار براي جلوگیری از سرمازدگی، لباسها تعویض شود. (مدت زمان نرمال بازدید از این غار برای یک تیم 4 نفره حدود چهار ساعت است).
توصیهها
به هیچ عنوان به تنهایی به داخل غارها نروید.
براي غارنوردی، حتما شخصی را از برنامه خود آگاه کنید.
حداقل تعداد افراد براي ورود به غار، چهار نفر است و سعی کنید حتما از یک راهنمای غارنورد کمک بگیرید.
کیت لوازم امدادی اولیه همراه خود داشته باشید.
بهترین راه بازدید از این غار همراه شدن با تورهایی است که تخصص کافی در این زمینه داشته باشند.
چیزی با خود به غارنبرید، چیزی از غار خارج نکنید و به غارها آسیب نرسانید.
غار رودخانهاي دانیال دومین غار طولانی ایران به طول 2.158 متر بعد از غار قوری قلعه در کرمانشاه است که در دل جنگلهای شمال و در بستری آهکی شکل گرفته و یکی از مناطق گردشگری استان مازندران محسوب ميشود. جهت بازدید از این غار باید به شهرستان سلمانشهر رفت. در دو کیلومتری جنوب این شهرستان روستای دانیال قرار گرفته، دهانه غار در ضلع جنوب غربی روستا و درفاصله 500 متری زیر یک صخره سنگی سفید رنگ واقع شده که با کمی جستوجو آنرا خواهید یافت.
از دیگر نامهایي که به این غار نسبت دادهاند، کرد کوی و چاری و گرده کوه است.
نقشهبرداری این غار در اکتبر ۲۰۰۸ توسط تیمی از غارنوردان کشورمان و سایمون بروکس، غارنورد مشهور انگلیسی که غارهای زیادی را در کشورمان بازدید کرده به انجام رسیده است.دمای داخلی آن در طول سال تقریبا یکسان ميباشد. با ورود به غار، جریان رودخانهاي آب از ابتدا همراه شماست تا بخشهای انتهایی. عمق آب در بخشهای مختلف غار متغیر است، ولی بهطور کلی از یک مترو نیم تجاوز نمیکند. البته چندین گذرگاه در این غار وجود دارد که در هنگام بارندگی عمق آنها بيشتر ميشود و گذر از آنها به سختی
امکانپذیر است. آب داخل غار از چند چشمه كوچك انتهایی غار سرچشمه ميگيرد و كاملا زلال و از نظر محلولات داراي درصد پاييني است. گذر از آبشارهاي کوچک، معابر تنگ و باریک و حتی در قسمتی از غار، عبور از یک دهلیز پر از آب و پیمایش این غار از جذابیت خاصی برخوردار کرده است. غار دارای دو تالار است: تالار اول بهنام تالار خفاش
و تالار دوم ریزان يا زرین.
تالار اول یا تالار خفاش به علت سطح گلی و لغزنده آن، گذر از این معبر را به سختی امکانپذیر مينماید، همچنین وجود تپهاي از فضولات خفاشها که طی صدها سال تشکیل شده بوی نامطبوعی را در این تالار متساعد ساخته است. در این تالار هیچگونه تزئینات اعم از استالاگتیت و استالاگمیت به چشم نمیخورد.
استالاکتیتهاي سوزنی شکل تالار دوم که از سقف آویزان است جلوه خاصی را به این تالارداده است. وجود قطرات آب حاوی بی کربنات کلسیم در نوک این استالاکتیتها نشان از ادامه روند شکلگیری این تزئینات دارد که شاید بلندتر شدن این چکندهها یا استالاکتیتها با همین فرایند طولانی، صدها یا هزاران سال بهطول بیانجامد.
جهت پیمایش این غار به لوازمی مثل لباس یکسره غار، لباس اضافه، اغذیه مناسب، کلاه ایمنی، هد لایت، کفش مناسب نیاز است. حیواناتی که در غار وجود دارد نوعی پشه، خفاش و آبزیان محدودی مثل خرچنگ هستند.
با توجه به وجود آب جاری، حوضچهها و آبشارکهای متعدد آب طی مسیر و همچنین درگیری با آب در معابر تنگ و خیس شدن لباسها، پیمایشکنندگان باید از شرایط فیزیکی خوبی برخوردار باشند، بهترین زمان براي بازدید، فصل تابستان است که بهعلت خیس شدن بايد بعد از خروج از غار براي جلوگیری از سرمازدگی، لباسها تعویض شود. (مدت زمان نرمال بازدید از این غار برای یک تیم 4 نفره حدود چهار ساعت است).
توصیهها
به هیچ عنوان به تنهایی به داخل غارها نروید.
براي غارنوردی، حتما شخصی را از برنامه خود آگاه کنید.
حداقل تعداد افراد براي ورود به غار، چهار نفر است و سعی کنید حتما از یک راهنمای غارنورد کمک بگیرید.
کیت لوازم امدادی اولیه همراه خود داشته باشید.
بهترین راه بازدید از این غار همراه شدن با تورهایی است که تخصص کافی در این زمینه داشته باشند.
چیزی با خود به غارنبرید، چیزی از غار خارج نکنید و به غارها آسیب نرسانید. 
