هیاهوی سخنرانی هاشمی درکرمانشاه چه بود؟
روزنو- سلام نو نوشت: یکی از به یادماندنیترین جملات امام خمینی (ره)، جملۀ زیر است که ایشان در سال ۶۰ فرمودند:
«خدا انصاف بدهد به آنهایی که انحصارطلب بودند و میخواستند بهشتی و خامنهای ورفسنجانی را از صحنه خارج کنند.»
این جمله نشان دهندۀ شأن و جایگاه رفیع این سه یار بزرگوار امام(ره) است که نقش محوری آنها در حفظ انقلاب انکار ناپذیر است.
پس از شهادت آیت الله بهشتی، دشمنان و بدخواهان گمان میکردند که این تثلیث از بین رفته و انقلاب دچار خلل و نقصان خواهد شد، غافل از اینکه بالهای انقلاب استوار مانده بودند و روز به روز کارآمدتر و گرانمایهتر میشدند، حتی وصیت امام در آخرین لحظات زندگیش نیز از اهمیت اتحاد آقایان هاشمی و خامنهای حکایت داشت.
بر کسی پوشیده نیست که پس از شهادت آیتالله بهشتی، آیتالله هاشمی نزدیکترین مشاور امام محسوب میشد و اوقات زیادی را در کنار امام در حال گفتگو و تبادل نظر حول مسائل مهم مملکتی سپری میکرد. از طرفی همه میدانیم آنچه حضرت امام در مورد مسائل مدیریتی کشور به خواص سیاسی و مقامات کشوری میگفتند، در مقابلِ مردم و عوام الناس به زبان نمیآوردند، برای مثال در موضوع اختلافات داخلی بین دو جناح راست و چپ، امام اجازه نمیدادند که اختلافات به مردم منتقل شود و این انشقاق در جامعه نیز ایجاد گردد.
امام خمینی (ره) همواره بر حفظ شأن و جایگاه انقلاب اسلامی تاکید داشتند و به مسئولین توصیه میکردند تا از اصول و ارزشهای سیاسی و اعتقادی این انقلاب پاسداری نمایند، اما از طرفی به کرّات در مورد اجتهاد در دین و ضرورت به روز بودن احکام اسلامی و قوانین مملکتی توصیه میکردند.
امام خمینی شخصیتی چند بعدی داشتند و افراد مختلف با دیدگاههای گوناگون به راحتی فکر و سخن ایشان را میپذیرفتند و به هدایت و رهبری ایشان افتخار میکردند. بنیانگذار انقلاب اسلامی تا آخرین لحظۀ زندگی برای همۀ جریانات و گروههای سیاسی پدری کرد و عملکرد ایشان طوری بود که آن شعر مولانا در موردش مصداق مییافت که «هرکسی از ظن خود شد یار من...» اما حساسیت مسائل سیاسی و امورات مملکتی به حدّی بود که باعث میشد حضرت امام در بیان سخنان خود به جایگاه افراد و طرز تفکرشان توجه ویژهای داشته باشد، بر همین اساس معمولا آینده نگریها و برنامههای بلند مدتتر را با افراد صبور و معتدل در میان میگذاشت تا در پیچ و خم دوران از این توصیهها امانتداری کنند و به هنگام ضرورت با شجاعت به مردم و مسئولین انتقال دهند.
آیتالله هاشمی یکی از این افرادی است که رابطۀ نزدیکش با امام، وی را به مخزن الاسرار انقلاب تبدیل کرد و یکی ازعلل اصلی ارزشمند بودن کتابهای خاطراتش میتواند همین موضوع باشد. ویژگی دیگری که آیت الله هاشمی را از سایر چهرههای انقلاب متفاوت کرده، دورنگری است، بطوریکه ایشان همواره در مقاطع حساس تصمیماتی گرفتهاند که در ابتدا افرادی بر اهمیت آن واقف نبودند و حتی این استوانۀ انقلاب را مورد کم لطفی نیز قرار دادهاند. این درحالی است که همواره ارزش این تصمیمات در گذر زمان آشکار شده ولی انسانهای دون مایه و قدرنشناس از تاریخ درس نگرفتهاند و متاسفانه هنوز هم شاهد جسارت این افراد به مقام والای ریاست مجمع تشخیص مصلت نظام هستیم.
از جمله تصمیماتی که جناب هاشمی در طول حیات سیاسیشان اتخاذ نمودهاند و بدینوسیله آینده نگری خود را در تاریخ به ثبت رساندهاند، میتوان به نقش ایشان در پذیرش قطع نامه و جلوگیری از افزایش هزینههای جنگ اشاره کرد و یا رویکردی که در دوران ریاست جمهوری نسبت به توسعه زیرساختهای اقتصادی داشتند را یادآور شد که با وجود هجمههای ناشی از افزایش تورم، به سازندگی ادامه دادند و ایثارگرانه، زمینۀ بهره برداری و رشد اقتصادی را برای دولتهای بعدی محیا کردند.
آیت الله هاشمی همواره دو قدم جلوتر را میدیدهاند. در سال ۸۸ که ماجرای آن نامۀ تاریخی به مقام معظم رهبری پیش آمد، هجمههایی که به سمت ایشان روانه شد، چنان سنگین بود که موجب شد تندروهای متعصب حقیقتِ نامه را درک نکنند و به گودالی که با دست خود حفر کرده بودند سقوط کنند. گودال انحراف که کارفرمای آن مشایی بود و احمدینژاد به عنوان پیمانکار مسئولیت اجرا را بر عهده داشت، چهارسال تمام به کشور آسیب رساند و اصولگرایان تندور همچون مهندسان ناظر بیسواد فقط نظاره گر بودند، در حالیکه آیت الله هاشمی تمام انحرافات را پیش بینی کرده و نسبت به ضرورت پیشگیری هشدار داده بود.
اکنون ضرورت برقراری ارتباط منطقی و عزتمندانه با آمریکا بیش از هر زمان دیگری احساس میشود و همۀ دلسوزان انقلاب، از جمله شخص مقام معظم رهبری، به آن اذعان دارند. بسیاری از کارشناسان معتقدند که اگر باب دیپلماسی رسمی به سختی گشوده میشود، راه دیپلماسی عمومی همیشه هموار است و ملتها میتوانند در این زمینه پیش قراول باشند و اعتماد زایی را از پایین به بالا منتقل کنند تا شاید هزینههای کمتری به تیم مذاکره کننده تحمیل شود.
در این مورد بخصوص نیز آیت الله هاشمی با مردم همراه شدهاند و از آنجا که همواره به هنگام ضرورت خود را فدا میکردند و همۀ هزینهها را به جان میخریدند، در اجرای این طرح ملّی نیز جلودار شدهاند و امانتی را که حضرت امام (ره) به ایشان سپرده بود، سر بزنگاه به مردم عرضه کردند. اما در روزهای گذشته بار دیگر شاهد رفتارهای عجولانه و عاری از خرد افرادی بودیم که فضای معتدل کشور را جولانگاه تندرویهایشان دانستند و به خود اجازۀ ایجاد اختلال در سخنرانی یار غار امام و رهبری را دادند.
هرچند که هیاهوی دیروز کرمانشاه در مقابل موج خروشان فریادهای ملت، بیشتر به وز وز مگسهای لجوج و مزاحم شبیه بود، اما برای کشوری که به تازگی از تفرقه و فساد و انحراف رها شده و با انسجام و تدبیر و اعتدال توانسته است خود را از اضمحلال نجات دهد، میتواند هزینه زا باشد، آن هم درست زمانی که تیم دیپلماسی ایران در آستانۀ نشست سرنوشت سازِ ژنو قرار دارد و بیش از پیش به حمایت قاطعانه در داخل کشور نیازمند است.
بیتردید آنچه امروز اتفاق میافتد، در حافظۀ تاریخی ملّت ایران ثبت خواهد شد و در سالهایی نه چندان دور، افرادی که به تفرقه و تندروی در کشور دامن زدهاند باید با سرافکندگی در پیشگاه خداوند به اذهان عمومی پاسخگو باشند، اما امیدواریم آسیبهایی که به کشور زده و میزنند قابل جبران باشد.
