چگونه 100 روزه بچهدار شويم؟
v,ck,-علی سنگی، مدیرکل سلامت خانواده، جمعیت و مدارس وزارت بهداشت در خصوص سیاستهای جمعیتی وزارت بهداشت گفت:«وزیر بهداشت ضرب الاجل 100 روزه ای را برای اجرای سیاستهای جمعیتی اعلام کرده. طبق دستورالعمل جدید، سیاستهایی را در پیش می گیریم که هر ایرانی 3 فرزند داشته باشد». جای خالی مرضیه وحید دستجردی اینجا مشخص می شود. بنده خدا به 2 و نیم فرزند هم راضی بود. یعنی می شد ما و برادرمان روی هم 5 فرزند داشته باشیم. هر کدام یک پسر و یک دختر، نفری یه نصفه بچه هم با صلاحدید خودمان پسر یا دختر که به هم پیوند بزنیم و یک بچه کامل برداشت کنیم. از این که بگذریم، ضرب الاجل 100 روزه کم نیست؟ یعنی چون سیاست جمعیتی شماست، نیازی نیست 9 ماه صبر کنیم؟ مایکروفر که نیست برادر من. 100 روزه توله سگ هم نمی شود درست کرد چه برسد به بچه. والا زمان ما، سیاستهای جمعیتی را در بلند مدت طراحی و اجرا می کردند. مثلا هر خانواده شهرنشین چهار فرزند داشت و خانوادههای روستایی بین 11 الی 13 فرزند. آن هم به جنسیت بچهها بستگی داشت. باید طوری برنامه ریزی می کردند که 10 پسر در خانواده باشد تا در پستهافبک دفاعی مشکل پیدا نکنیم. دختران را می شد بگذاری دروازه بان ولی واقعا برای مهاجم به یک بچه تیز و بز نیاز بود. سیاستهای آن موقع را امروز به خوبی شاهد لمس است. صعود به جام جهانی فوتبال یکی از مزیتهای همان سیاستهاست. عمه بزرگ ما برای اینکه 10 پسرش کامل شود مجبور شد 23 فرزند به دنیا بیاورد. یعنی در جمع 15 بچه اول 9 پسر داشت ولی برای همان یک مهاجم باقی مانده مجبور شد 8 فرزند دیگر بیاورد تا آخری پسر باشد. ولی ارزشش را داشت. همچین می دوید آدم را یاد غزال تیزپای استرالیا، خداداد عزیزی می انداخت. حالا دقیقا هم غزال نبود، ولی خوب می دوید انصافا. دخترعمه وسطی مان (وسط همان 13 نفر) دروازه بانی می کرد در حد واکاشی زوما. یعنی شیرجه می زد، توپ بین راه به چند نفر می خورد و برمی گشت که برود توی دروازه، چنان پایش را می زد به تیرک و برمی گشت، روح دروازه بان معروف تیم شاهین شاد میشد. دو تن از پسرعموها به نامهای شهرام و بهرام هم نقش برادران تاچی بانا را بازی می کردند. شهرام روی زمین دراز میکشید و سر می خورد (آن هم روی آسفالت) و بهرام می پرید روی پایش و توی هوا چند روزی می ایستاد. بهرام تحت تاثیر برنامههای تلویزیونی بود و هرچقدر بهش می گفتیم که برادران تاچی بانا سریال که تمام می شود تا هفته بعد روی هوا نمی مانند قبول نمی کرد. وقتهایی که شهرام مریض می شد، بهرام به تنهایی نقش دو برادر را بازی می کرد. خودش میپرید روی زمین و خودش هم می پرید روی پای خودش (نپرسید چطوری که توضیحش سخت است) و روی هوا توپ را وارد دروازه می کرد. نمی دانیم چه شد که به اینجا رسیدیم ولی قرار بود توضیح دهیم که سیاستهای 100 روزه برای افزایش جمعیت جواب نمی دهد که نشد توضیح دهیم. بگذریم.