دانشجويان و مطالباتي كه دارند
يكي از بخشهاي اصلي برنامههاي آقاي روحاني براي انتخابات رياستجمهوري يازدهم، بحث آزادي در دانشگاهها و توجه به آن بود. به همين علت اين توقع وجود دارد كه رييسجمهور وعدههايي كه در اين مورد به مردم، جوانان، دانشگاهيان و مجموعه نيروهاي اصلاحطلب داده است را به تدريج عملي كند. البته طبيعي است كه در مسير اين كار ممكن است مقاومتهايي هم صورت بگيرد اما همگان بايد بدانند كه مردم به همين وعدهها و بيانات آقاي روحاني راي دادهاند و نبايد در مسير اجراي اين وعدهها حتي اگر مخالفتي هم هست اخلالي ايجاد شود. روحاني نيز در حال جلو رفتن در مسير اجراي وعدههايش است و چيز بيشتري نخواسته است. از سوي ديگر در شرايط فعلي توقعات در دانشگاهها بسيار بالا است چراكه در گذشته شرايط مطلوبي نداشته و از لحاظ مديريتي نيز در دانشگاهها شرايط آنچنان مساعدي برقرار نبوده است. از همين رو آقاي روحاني در دانشگاهها و محافل دانشگاهي نيز بايد براساس همان برنامه تدبير و اميد جلو بروند. در سالهاي اخير مديريت دانشگاهها با مطالبات دانشجويان يا بيگانه بودند يا ارتباطي برقرار نميكردند و نظراتي غير از آن داشتند به همين علت هم دانشجويان نسبت به اين امر معترض بودند. البته بخشي از اين حركات به دليل فضاي امنيتي بود كه در كل جامعه حاكم شده بود. همواره مطالبات دانشگاهها جلوتر از مطالبات جامعه بوده است و درباره مسائل سياسي، آزاديها و بيان نارساييهاي جامعه مطالبه داشتند. البته اين وضعيت مختص به شرايط فعلي نيست بلكه قبل از انقلاب هم دانشگاهها مطالبات سياسي و اجتماعي بيشتري نسبت به ساير اقشار جامعه داشتهاند. بخشي از اين بالا بودن مطالبات به سن و سال و شور و هيجان دانشجويان و بخش ديگر آن به نهضتهاي دانشجويي و تحولات در دانشگاهها باز ميگردد. بايد قبول داشت كه دانشگاهها سمبل مبارزه با ديكتاتوري در سالهاي پيش از انقلاب و مبارزه با روشهاي غلط مديريتي در سالهاي بعد از انقلاب بوده و همواره خواهان تغيير و تحولات و ايجاد فضاي باز براي حل مشكلات بودهاند. اين نكات از موضوعاتي هستند كه در دولت روحاني، مديران بايد به آن توجه ويژهيي داشته باشند كه برنامهريزي دولت تا همين حالا نشان ميدهد قرار است در همين مسير حركت شود.
