نامحرماني در كميسيون
با توجه به آنچه در كميسيون امنيت ملي گذشته و خبرش به بيرون درز كرده است، جاي تاسف دارد كه در اين كميسيون مجلس شوراي اسلامي كه جايگاه وكلاي مردم و محرمان ملت است، نتوان بحث كرد و اسرار كشور را در آن مورد بحث و بررسي قرار داد. نمايندگان ملت محرم اسرار كشورند به ويژه در مسائلي كه مربوط به منافع ملي است بايد محرمتر باشند. به فرض كه آقاي ظريف وزير امور خارجه كشورمان آن صحبتها را در كميسيون امنيت ملي انجام داده باشد، آنگونه نبايد باشد كه اين سخنان از كميسيون به بيرون درز كند. به هر حال اين سخنان محرمانه بوده و در جلسهيي محرمانه بيان شده است. به فرض صحت اين سخنان بايد آن رسانهيي كه اين سخنان را منتشر كرده، پاسخگو باشد كه اين سخنان را از كجا گرفته است و با آنان برخورد شود و هم با آن رسانهيي كه اخبار طبقهبندي شده را منتشر كرده است. به ياد دارم كه از بسياري از روزنامههاي اصلاحطلب به اين دليل كه ادعا ميشد اخبار طبقهبندي شده را منتشر كردهاند سلب فعاليت ميشد. حال اگر اين قانون است كه رسانهها نبايد اسناد طبقهبندي شده را منتشر كنند، چطور است كه يكي از رسانهها اين مصونيت را پيدا كرده كه بدون هيچگونه دغدغهيي اخبار طبقهبندي شده را منتشر كند و كسي هم برخورد نميكند. اين نگاه دوگانه در مجموع ابهاماتي را ايجاد كرده است. اگر اينگونه آزاديهاي بيحد و حصر، همگاني باشد ما هم خوشحال ميشويم و از آن استقبال ميكنيم كه همه آزاد باشند و هرچه ميخواهند بگويند و بشنوند. نامحرماني كه در كميسيون امنيت ملي و سياست خارجي هستند و بحثهاي محرمانه را بيرون ميآورند چه كساني هستند؟ حداقل انتظاري كه ميرود اين است كه آنها معرفي شوند و مردم بدانند كه چه كساني عليه منافعشان در خانه ملت صحبت ميكنند. به عنوان محرمان ملت به مجلس رفتهاند و به اين شكل دارند با منافع ملت برخورد ميكنند. آيا ما واقعا ميتوانيم اينها را به عنوان محرم ملت تلقي كنيم كه بشود مسائل ملي را در بينشان بيان كرد؟ به فرض صحت اين موضوع، آيا دستگاه ديپلماسي ما زير سوال نميرود؟ در برابر تاثيرات اين اتفاق در مذاكرات آتي و اقداماتي كه تاكنون انجام شده است و ميتوان انتظار داشت كه نتايج خوبي از آن حاصل شود، چه كسي ميتواند پاسخگو باشد. اين موضوع بايد به شكل جدي شكافته و زواياي مختلف آن مشخص شود. از طرف ديگر اين فرض وجود دارد كه اصلا اين صحبتها نشده است و عدهيي در راستاي منافع خودشان خبرسازي كردهاند. آن وقت با كساني كه اين كارشكنيها را در مقابل پيشبرد منافع ملي انجام ميدهند چه برخوردي بايد صورت بگيرد؟ عدهيي بدون توجه به هر شكلي منافع خود را بر هر چيزي ارجح ميدانند. اين افراد چه سودي از اين وضعيت ميبرند كه سنگاندازيها را انجام ميدهند؟ از كنار اين موضوع نبايد به سادگي گذشت. حتي مجلس نيز بايد به اين قضيه واكنش نشان دهد. اين نوعي كژكاركردي است كه بهتر است كميسيون اصل 90 مجلس شوراي اسلامي در اين زمينه طرح شكايتي كند و اين روند غلطي را كه در آنجا به وجود آمده است، اصلاح كند و در كنار اين ساير نهادهاي قانوني نيز نبايد از كنار اين موضوع كه به منافع ملي گره خورده است به سادگي بگذرند.
