اختلاف افکنی اصولگرایان در اردوگاه اصلاح طلبان
پروژه اين روزهاي بخشي از اصولگرايان ظاهرا ايجاد اختلاف ميان اصلاحطلبان و دولت يازدهم است؛ تلاشي كه با جلو رفتن و نزديك شدن به انتخابات مجلس دهم شدت ميگيرد تا مبادا اصولگرايان همانگونه كه دولت را از دست دادهاند قوه مهم ديگري مثل مجلس را نيز از دست بدهند. اين روزها و هر چقدر كه به اسفند 93 نزديك شويم بدون شك هراس از اجماع اصلاحطلبان مثل اجماعي كه در انتخابات رياستجمهوري اخير شكل گرفت بيشتر ميشود. هراس اصولگرايان اما بيجا هم نيست. در انتخابات مجلس نهم و با كنار كشيدن اصلاحطلبان از عرصه انتخابات، اصولگرايان تا آنجا كه توانستند با خودشان براي قدرت رقابت و كشمكش كردند اما حالا و با بازگشت مجدد اصلاحطلبان به عرصه سياسي كشور اوضاع فرق كرده و اصولگرايان بايد سناريوي جديدي را براي حفظ پارلمان بچينند. روز گذشته روحالله حسينيان، نماينده اصولگراي مجلس و عضو جبهه پايداري در گفتوگويي با فارس اعلام كرد: اصلاحطلبان اين روزها به صراحت عنوان ميكنند كه گفتمان اعتدال شعبهيي از گفتمان اصلاحات بوده و حمايت آنها از روحاني منوط به حركت در مسير خواستهاي اصلاحطلبي است. حسينيان با بيان اينكه اصلاحطلبان با اين تعريف از دولت يازدهم به دنبال مستاجر خواندن روحاني هستند، گفت: اصلاحطلبان در محافل پنهان خود هيچگونه عذري ندارند كه بگويند دولت روحاني دولت هشت ساله نبوده و ميتواند در چهار سال به پايان برسد. حسينيان با اشاره به اينكه اصلاحطلبان برنامهريزي جدي براي كسب كرسيهاي دهمين دوره انتخابات مجلس شوراي اسلامي دارند، تصريح كرد: جدايي ميان اصلاحطلبان و گفتمان اعتدال بيشك از اين انتخابات شكل عيني به خود گرفته و موجب ميشود كه بالانس قدرت اجتماعي ميان اين جريان مورد ارزيابي جدي قرار گيرد. برخي از چهرههاي اصلاحطلب به آشكار دولت يازدهم را تهديد كردهاند كه در صورتي كه دولت بخواهد مجلسي با گروه خوني خود ايجاد كند، بايد به فكر پايان ماه عسل خود با اين جريان باشد. وي بر همين اساس يادآور شد: اين نشانگر آن است كه همراهي امروز اصلاحطلبان تنها براي بهرهگيري از موقعيتهايي است كه دولت يازدهم ميتواند برايشان ايجاد كند و پس از ثبات اصلاحطلبان در اين زمينه بايد شاهد زاويه گرفتن بيش از پيش اين جريان از دولت يازدهم بود. اصرار براي وجود يا به وجود آمدن اختلاف در ميان اصلاحطلبان در حالي صورت ميگيرد كه از زمان استقرار دولت يازدهم اين تلاشها كليد زده شده بود. از زمان انتخاب وزرا و حتي تا بحث انتخاب استانداران برخي در تلاش بودند كه اعلام كنند يا اصلاحطلبان سهمخواهي كردهاند يا اينكه به دنبال تحقق نيافتن مطالباتشان با دولت به اختلاف خوردهاند.
در همين ميان برخي هم بودند كه تلاش داشتند با تندرو خواندن اصلاحطلبان، دولت يازدهم را وادار به عدم استفاده از نيروهاي اصلاحطلب كنند. اما برخلاف همه اين موارد اختلافي ميان اصلاحطلبان و دولت به وجود نيامده و دولت نيز تلاش كرد تا از نيروهاي كارآمد اصلاحطلب استفاده ببرد. سه دوره است كه اكثريت پارلمانهاي كشور را اصولگرايان تشكيل ميدهند و اينبار اصولگرايان ترس آن را دارند كه اكثريت مجلس بعدي را اصلاحطلبان يا اعتداليون تشكيل دهند و آن وقت اصولگرايان هم به درد هشت سال اخير اصلاحطلبان دچار شوند. در همين حال اصلاحطلبان با اقدام اخيرشان در انتخابات رياستجمهوري نشان دادند كه آداب اجماع و جلوگيري از تفرقه و اختلافات دروني را خوب ميدانند آن هم با توجه به تجربه سالهاي 84 و 88 و در اين ميان ظاهرا اصولگرايان هستند كه بايد يا به طور جدي با يكديگر به اجماع برسند يا اينكه سناريوي پيچيدهتري براي ايجاد اختلاف ميان اصلاحطلباني بنويسند كه اين روزها هر حركتشان با برنامه اس
