دانشگاه آزاد، بازگشت به گذشته یا نیل به آزادی

مراسم تودیع و معارفه ریاست دانشگاه آزاد اسلامی در حالی برگزار گردید که علی رغم شادمانی خیل عظیمی از دانشجویان این دانشگاه از روی کار آمدن دکتر میرزاده شاید سال ها باید بگذرد تا خاطره تلخ مدیریت جاسبی و دانشجو از خاطره جمعی فعالین دانشجویی این دانشگاه زدوده شود. حضور قریب به یک دهه نگارنده چه در جایگاه دانشجو و چه در جایگاه مدرس دانشگاه حقایق بسیاری از حذف و حصر فعالین دانشجویی تا استفاده ابزاری از تشکل های دانشجویی جهت نیل به مقاصد سیاسی مدیران گذشته دانشگاه را برایم روشن ساخته است. امری که بدلیل حاکمیت جریان چکادآزاداندیشان(حزب جاسبی ساخته) در دوران جاسبی و حزب احمدی نژادی جامعه دانش آموختگان دانشگاه آزاد اسلامي در دوران دانشجو بر اداره کل تشکل های سیاسی دانشگاه آزاد اسلامی موجب گردید که کارکرد تشکل ها از نگاه مدیران نه نقد سازنده مدیریت دانشگاه که اطاعت محض وهماهنگی صرف با اوامر مدیران تلقی شود. و اداره تشکل ها به مرکز فرماندهی سیاسی ریاست عالیه دانشگاه بدل شود. آن دسته از فعالین دانشجویی که دوران سیاه جاسبی را درک کرده اند بخوبی اذعان دارند که مدیران حاکم بر تشکل ها کوچکترین انتقادی بر عملکرد خویش را بر نمی تابیدند و تشکل های دانشجویی را پیاده نظام خویش می پنداشتند .این ذهنیت و سیاست های کلان دانشگاه آزاد اسلامی در عرصه تشکل ها به منظور دست نشانده سازی و سرسپرده سازی فعالین دانشجویی موجب تربیت نسلی از دانشجویان شد که بجای نقد و نقادی مداحی جاسبی را پیشه خود ساختند و از این رهگذر و با بهره گیری از فرصت های نابرابر خیلی زود مراتب ترقی را در ستوه مدیریتی دانشگاه آزاد اسلامی پیمودند. و اتفاقا امروز جهت تصدی مدیریت اداره کل تشکل ها به پشتوانه چکادآزاداندیشان دورخیز نموده اند تا از این راه بتوانند سیطره جاسبی را بر دانشگاه آزاد اسلامی حفظ نمایند. به هر روی میل سیری ناپذیر جاسبی به شنیدن تملق و سرکوب منتقدین و فعالین اصلاح طلب در عرصه دانشگاه مانع از رشد جریان دانشجویی بالنده و منتقد در این دانشگاه شد.به همین خاطر است که علی رغم گذشت 16 سال از تشکیل تشکل های سیاسی در دانشگاه آزاد به ندرت می توان از فعالین دانشجویی تاثیر گذار و منتقد نام برد.افراد معدودی نیز که چون بهناز خسروی و سمیه عالمی پسند و...مجالی برای بیان اعتقاداتشان فراهم شد به سرعت حذف شدند. در واقع عدم تاثیر گذاری تشکل ها و اتحادیه های دانشگاه آزاد اسلامی در عرصه جامعه به همین دلیل بوده است که اساسا فعالین دانشجویی مستقل مجال حضور و بروز بصورت جدی نداشته اند از طرفی جاسبی با گماردن اعضای چکادآزاد اندیشان و حامیان خویش به عنوان نمایندگانش در هیئت های نظارت بر تشکل های سیاسی حلقه انسداد سیاسی را تنگ تر نمود،چرا که عملا دیگر نه آیین نامه های مصوب شورای عالی انقلاب فرهنگی در خصوص فعالیت دانشجویی بلکه سلیقه سیاسی ریاست عالیه دانشگاه و حتی روحیه و سلایق سیاسی نمایندگانش بر عرصه تشکل ها حاکم گردید و بر محدودیت فعالیت دانشجویی در دانشگاه آزاد اسلامی افزوده شد. اما دوران دانشجو نیز به زعم ادعاهای وی و اطرافیانش مبنی بر استقلال تشکل ها نه تنها برتری نسبت به دوران جاسبی نداشت ،بلکه بجای خط قرمزهای سلیقه ای و نگرش خود محور ریاست عالیه ،خط قرمزهای جناحی نیز در مدیریت تشکل ها افزوده شد. برخی نمایندگان دانشجو در هیئت های نظارت که بعضا از حامیان سینه چاک دیروز جاسبی بودند امروز ردای اولترا اصولگرایی به تن کردند و فضای تک صدایی دیروز را تشدید ساختند ،اندک تشکل های اصلاح طلب به جای مانده از مدیریت چکادآزاداندیشان بر عرصه دانشگاه آزاد اسلامی روبه تعطیلی رفت .دانشجویان اصلاح طلب ستاره دار شدند و از همه تاسف آورتر اداره کل تشکل ها با حاکم شدن روسای حزب احمدی نژادی جامعه اسلامی دانش آموختگان دانشگاه آزاد در عرصه تشکل ها ،باز هم به همان کارکرد ناصواب و غیر شرعی خویش یعنی استفاده ابزاری از تشکل ها استمرار بخشید. امروزه تجربه تلخ فعالیت دانشجویی در دانشگاه آزاد اسلامی فراروی فعالین دانشجویی دانشگاه آزاد اسلامی است ،نگرانی که با دورخیز نمودن بسیاری از مدیران و نمایندگان جاسبی و دانشجو جهت تصدی اداره کل تشکل ها به یک دغدغه جدی بدل شده است.ما امیدواریم در دوران مدیریت جناب آقای دکتر میرزاده با توجه به ایده های مطلوب ایشان در حوزه تشکل ها و فعالیت دانشجویی شاهد شکوفایی تشکل های دانشجویی و نشاط دانشگاه باشیم و امیدواریم کسانی مدیریت تشکل ها را بر دوش گیرند که اعتقاد به فضای تضارب آرا و چندصدایی داشته باشند و نه کسانی که کارنامه عملکردشان در دوران مدیران پیشین چیزی جز سرکوب و منکوب فعالین دانشجویی در بر نداشته است قائم مقام و سخنگوی اسبق سازمان اسلامی دانشجویان ایران (سادا)