توفیقی:ديگران حاشيهها پيرامون وزارت علوم را ساختند/دیگر دانشجوی محروم از تحصيل نخواهیم داشت
روزنو-در فاصله كوتاهي كه منتظر شروع گفتوگو هستيم، چند دقيقهيي با مراجعهكنندگان اين روزهاي وزارت علوم هم صحبت ميشويم. يك دانشجوي دكترا كه پيگير وضعيت استخدامياش در دانشگاه است، يك عضو هيات علمي كه براي ملاقات با سرپرست وزارت علوم و پيگيري مشكلش آمده و... تعداد دانشجويان و استاداني كه از زمان حضور سرپرست جديد روزانه به وزارت علوم مراجعه ميكنند، كم نيست. دانشجويان ستارهدار و تعليقي كه طي سالهاي گذشته از تحصيل بازماندهاند، با آمدن توفيقي به وزارت علوم اميدوار به ادامه تحصيل شدهاند. جعفر توفيقي بخش زيادي از زمان حضورش در وزارتخانه را پيگير درخواستها و نامههاي دانشجويان و استاداني است كه هر يك به نحوي شكايت يا مطالبهيي دارند. شخصا اصرار دارد درخواستها را ببيند و رسيدگي كند. پيگير حاشيههاي سياسي نيست. به گفته خودش براي پاسخ به مطالبات دانشگاهيان به وزارت علوم آمده و موظف به بررسي وضعيت تكتك مراجعهكنندگان است. او با همان صبر و حوصلهيي كه تا چندي پيش و در هشت سال دوري از وزارت علوم داشت در اتاق كارش در طبقه ششم دانشكده مهندسي شيمي دانشگاه تربيت مدرس پاسخگوي ما بود، اين بار در طبقه شانزدهم وزارت علوم، با وجود تذكر مدام مسوول روابط عمومي درباره فشردگي برنامهها، به همه سوالات ما حتي كوتاه پاسخ ميدهد.
چرا وزارت علوم تا اين حد سياسي شده است؟
شخصا اين نگاه سياسي به وزارت علوم را تاييد نميكنم؛ به اين معنا كه انتظار دارم اين نگاه حاكم نباشد. چرا كه معتقدم نگاه به دانشگاهها بايد علمي و كارشناسي باشد. از همين رو چه در دوره قبلي مسووليتم و چه در دوره جديد شديدا از اينكه رفتار در دانشگاهها و نگاه به وزارت علوم، سياسي باشد، پرهيز داشتم. در يك ماهه اخير هم تمام تلاشم را كردم تا نگاههاي سياسي را كاهش دهم و به هيچوجه موضوعات و حاشيههاي سياسي پيرامون وزارت علوم را دنبالهدار نكنم. به عنوان نمونه در اين يك ماه من به هيچوجه اظهارنظر سياسي نكردم و با برخوردهاي سياسي بيرون برخوردي نكردم و صرفا به بحثهاي علمي و كارشناسي پرداختم. بنابراين ميخواهم از همه عزيزان در بيرون از وزارت علوم هم خواهش كنم به اين برخوردهاي سياسي دامن نزنند و اجازه دهند دانشگاهها به نقش اصلي خودشان كه توسعه علم و فناوري است، اهتمام ورزند. دليل مثبت توجه اين روزها به وزرات علوم هم اين است كه وزارت علوم با چهار و نيم ميليون دانشجو روز به روز از جايگاه رفيعتري در نظام توسعه كشور برخوردار ميشود.
فكر نميكنيد اگر تغيير رييس دانشگاه علامه و صنعتي اصفهان را به بعد از جلسه راي اعتماد موكول ميكرديد، به خيلي از حاشيهها پيرامون وزارت علوم دامن زده نميشد و كار شما در مجلس براي گرفتن راي اعتماد راحتتر بود؟
در هيچ دورهيي بعد از انقلاب يك چنين رويكردي مرسوم نبوده كه سرپرست وزارتخانهيي كار را تعطيل كند و منتظر راي اعتماد مجلس باشد. بعد از انقلاب دهها مورد پيش آمد كه وزارتخانهها سرپرست داشتند و كار خودشان را انجام دادند. طبق قانون، سرپرست وزارتخانه اختيارات وزير را دارد. ميخواهم بگويم اين تصميم من نبوده و جديد نيست. منتها برخوردي كه در اين دوره با اين تصميمات در وزارت علوم ميشود، جديد است و انتظاري كه از سرپرست وزارت علوم دارند براي نخستين بار است. 35 سال از انقلاب ميگذرد و دهها مورد اتفاق افتاده كه وزارتخانهها سرپرست داشتند و مثل يك وزير كارشان را انجام دادهاند.
اقدام شما در تغيير روساي دو دانشگاه واكنشهاي زيادي را در پي داشت و حتي بعضي از نمايندگان طرح دو فوريتي درباره محدود كردن اختيارات سرپرستان وزارتخانهها را به مجلس بردند. فكر نميكنيد اقدامات شما در دوران سرپرستي اين واكنشها را ايجاد كرد؟
شما ديديد كه وقتي طرح دوفوريتي درباره محدود كردن اختيارات سرپرست وزارتخانهها به مجلس رفت، مجلس تصويب نكرد. اين نشان ميدهد تصميم و رفتارهاي مديريتي بنده غلط نبوده است. اگر اين طور بود مجلس به طرح دو فوريتي راي ميداد. بنابراين ميخواهم بگويم اين يك مطالبه از بيرون و يك واقعيت قانوني است. درباره اينكه ميگوييد تصميمات من حاشيهساز بوده من فكر ميكنم ديگران حاشيهها پيرامون وزارت علوم را ساختند، تصميمات من نبوده كه باعث حاشيه شده است. اتفاقا تصميمات در اين مدت خيلي هم آرامشبخش بوده است.
اما بالاخره اقدامات شما هم شايبه سياسيكاري را براي مخالفانتان ايجاد كرد و حاشيهساز بود؟
شما ميتوانيد به دو دانشگاهي كه تغييرات مديريتي رخ داد، مراجعه كنيد و ببينيد اين حاشيهيي كه از آن صحبت ميشود را چه كسي ساخته است آيا اين تعويضها حاشيه ساخت يا تعويضها حاشيهها را از بين برد يا اين ديگران هستند كه دارند تلاش ميكنند حاشيهسازي كنند. در يك ماه گذشته تنها دو تغيير در روساي دانشگاه از بين چند صد دانشگاهي كه داشتيم، اتفاق افتاد. من تصورم اين است كه اين تصميمات حاشيهساز نبوده و حاشيهها را ديگران دارند ميسازند. بنده هم بنا ندارم اصلا به اين حاشيهها پاسخ دهم. بنده طبق قانون وظيفه دارم آنچه را كه بعد از مشورت، نظرسنجي و تبادل نظر تصميمگيري شده، انجام دهم. اگر ما بخواهيم طبق نظر برخي از دوستان عمل كنيم، اساسا نبايد هيچ تصميمي بگيريم. شما فرض كنيد تغيير روساي دانشگاهها را متوقف كرديم، بقيه كارها را چه كار كنيم. بحث بورس را متوقف كرديم، جذب هيات علمي را چه كار كنيم. اگر به اين شكل بايد باشد كه ديگر سرپرست معنا ندارد و بايد بگوييم وزارتخانه سه ماه تعطيل باشد تا راي اعتماد بگيريم. ميخواهم بگويم حد توقف اين تصميمات از نظر دوستان كجاست. آيا نظر اين است كه سرپرست، وزير و رييس عوض نكند، پس معاون و مدير را چه كند، اگر يك رييسي استعفا داد چه كار كند. اگر در يك دانشگاهي تشنج بود چه كار كند. من تعهد جديد يك بورس را براي چند هفته خواستم متوقف كنم همين آقايان گفتند چرا متوقف كنيم و اعتراض كردند. در حالي كه از اين تصميم بايد حمايت ميكردند. در نهايت من تصورم اين است كه تصميمات بسيار محدودي كه در اين يك ماه گرفته شده، كاملا آرامشبخش بوده و هيچ حاشيهيي نداشته و اين حاشيه را ديگران درست ميكنند.
يعني شما معتقد نيستيد كه اگر تغييرات مديريتي دانشگاهها به بعد از جلسه راي اعتماد به مجلس موكول ميشد، به نفع خود شما براي گرفتن راي اعتماد بود؟
قطعا بهتر نبود. چون برخلاف تصور برخي از دوستان انعكاس اين تصميمات هم در جامعه دانشگاهي و هم در جامعه بسيار مثبت بود. از طرف ديگر بلاخره ما در دولت آقاي دكتر روحاني داريم كار ميكنيم، ايشان شعارهايي داشتند، قولهايي دادند و بايد به مطالبات دانشگاهيان پاسخ دهند. دانشگاهيان و مردم از ايشان مطالبات وسيعي داشتند. نميشود سه ماه وزارتخانه را تعطيل كرد كه اتفاقي بيفتد. ضمن اينكه در بين بسياري از نمايندههاي مجلس دو مورد تغيير روساي دانشگاهها انعكاس مناسبي داشت. بسياري از نمايندهها، از اين تصميمات حمايت كردند. بنابراين من چنين تصوري ندارم كه اگر اين تصميمات گرفته نميشد، بهتر بود يا نبايد به دليل بعضي از حاشيهها گرفته ميشد.
اما به نظر ميرسد، نوعي مدير دوران گذار هستيد تا وزير آينده با چالشهاي كمتري رو به رو باشد؟
اينكه مدير دوران گذار هستم را قبول ندارم. با اين وجود تصميم نهايتا با رييسجمهور محترم است. من با اين نيت اينجا كار نميكنم كه موقتي باشم. من با اين نيت كار ميكنم كه به مجلس معرفي ميشوم و بر آن اساس دارم برنامهريزي ميكنم. يعني به عنوان يك مدير به صورت بلندمدت برنامهريزي ميكنم. اما قطعا تصميم نهايي با رييسجمهور است و تصميم نهايي راي هم با مجلس است. من اينها را نفي نميكنم. هر تصميمي هم گرفته شود، هم تصميم رييسجمهور و هم تصميم مجلس محترم است. اما من قانونا موظفم در مدتي كه حضور دارم نگاهم به مسائل بلندمدت باشد.
در حال حاضر پر رنگترين دستاويز مخالفان شما، ويديويي است كه در آن شما بعد از انتخابات 88 در دانشگاه تهران صحبت ميكنيد، توضيح شما در اين زمينه چيست؟
من چون اعتقاد به مديريت علمي و كارشناسي و پرهيز از بحثهاي سياسي دارم، در اين يك ماه اخير كه اين مسائل مطرح شد، به هيچ وجه پاسخ ندادم. چون فكر ميكنم وزارت علوم را از مسير اصلياش باز ميدارد و دوباره فضا را سياسي ميكند، مقام معظم رهبري هم تاكيد كردند خدمت به مردم را گفتمان اصلي قرار دهيم و از اختلاف نظرهاي سياسي، اقتصادي و فرهنگي پرهيز كنيم. لذا به هيچوجه بنا ندارم تا قبل از معرفي به مجلس در اين زمينه صحبت كنم و بحثم را گذاشتم بعد از معرفي به مجلس به نمايندگاني كه در اين زمينه صحبتي دارند، توضيح دهم.
آقاي سليمينمين چندي پيش گفتهاند شما به آقاي توكلي گفتهايد درباره فتنه اشتباه كردهايد، اين موضوع را تاييد ميكنيد اساسا توضيحي در اين زمينه تاكنون داشتهايد؟
من راجع به اين موضوع تاكنون صحبتي نكردهام و تا قبل از جلسه راي اعتماد هم بنا ندارم در اين زمينه به هيچوجه با كسي صحبت كنم. چون اعتقاد دارم اين مسائل حاشيهيي است و صرفا هم بايد در مجلس مورد بحث قرار گيرد.
اگر همين موانع حاشيهيي مشابه شرايطي كه براي آقاي ميليمنفرد پيش آمد، مانع ادامه كار شما در وزارت علوم از سوي مجلس شود؟
بله محترم است. در هر صورت حق مجلس است.
فكر ميكرديد با وجود داشتن چهرهيي علمي تا اين حد حاشيه سياسي براي شما درست شود؟ هيچ پيگيري حقوقي و سياسي در اين زمينه نميخواهيد داشته باشيد؟
من 40 سال است در خدمت اين انقلاب هستم. از زمان دانشجويي و در مبارزات قبل از انقلاب و 35 سال هم بعد از انقلاب و از همان روزهاي اول در خدمت انقلاب و نظام بودم. در تمام مقاطع آموزش عالي مديريتهاي مختلف را تجربه كردم. خيلي جالب است بدانيد من رزومه سياسي به معني وابستگي به گروهها و احزاب ندارم. در واقع روزمه سياسي من دفاع از نظام، ارزشهاي انقلاب، قانون اساسي، دانشگاه و كمك به نظام در فعاليتهاي مختلف علمي و دانشگاهي بوده است. من سابقه فعاليت سياسي به اين معنا كه دوستان فكر ميكنند من حزبي داشتم، عضو حزب سياسي بودهام، سخنرانيهاي سياسي داشتهام و... ندارم. اين صحبتي كه دوستان دارند و به نوار دانشگاه تهران اشاره ميكنند، تنها صحبت من است. شأن نزول آن حضور و صحبتها هم به موقع بايد توضيح داده شود. در انتخابات سال 92 من رييس ستاد دكتر عارف بودم و بيشترين نقش را در شكلگيري حماسه سياسي داشتم. يعني از اوايل سال 91 كه ما فعاليتهاي انتخاباتيمان را در ستاد دكتر عارف براي انتخابات خرداد 92 شروع كرديم، بيشتر تلاشمان را براي تهييج مردم و ضرورت و اهميت حضور در انتخابات كرديم. من واقعا ادعا ميكنم در شكلگيري حماسه سياسي در انتخابات 92 ما در ستاد دكتر عارف بيشترين نقش را داشتيم. رزومه سياسي من عمدتا برميگردد به همين يك سال گذشته. درباره قضيه سال 88 هم من ترجيح ميدهم اگر فرصتي بود در مجلس صحبت كنم.
چه اتفاقي افتاد كه در روزهاي آخر معرفي وزرا به مجلس در حالي كه صحبت از معرفي شما بود، آقاي ميليمنفرد معرفي شدند؟
نظرات كارگروهها از ابتدا قرار بود تنها نظرات مشورتي باشد. تصميم نهايي با رييسجمهور بود كه براساس سلايق احتمالا نظرسنجيها و ديدگاههايشان فرد مورد نظر را انتخاب كنند. كارگروه هم تنها پيشنهاد ميداد و درباره انتخاب نهايي نقشي نداشت. انتخاب آقاي ميلي منفرد جمعبندي و نظر رييسجمهور در آن زمان بود و بيشتر از اين اطلاعي ندارم.
طي روزهاي گذشته مسائلي هم پيرامون دانشگاه آزاد مطرح شده است. شما به عنوان عضو هيات امناي دانشگاه آزاد درباره تغيير رياست اين دانشگاه اقدامي داشتهايد؟ صورتجلسهيي امضا كردهايد؟
من قبلا هم اين موضوع را تكذيب كردم. اينكه صورتجلسهيي مبني بر عزل رييس دانشگاه ما امضا كرده باشيم، كذب محض است و بيشتر شايعه رسانهيي بود. من مجددا اين را تكذيب ميكنم. هيچ صورتجلسهيي را امضا نكردم. من در اين موضوع نقشي نداشتم. از طرفي چون تازه به وزارت علوم آمدهام، هنوز ارتباط زيادي با هيات امنا و جلسات ندارم. بحث رييس دانشگاه از اختيارات هيات امنا است. طبيعتا هر موقع تشخيص دهند پيگيري ميشود و من هم حضور پيدا ميكنم اما تا اين لحظه من چيزي مبني بر اين موضوع دريافت نكردهام.
فكر نميكنيد مطرح شدن اين موضوع هم در اين زمان به نوعي در راستاي دامن زدن به حاشيهها پيرامون شما تا قبل از حضور در مجلس و جلسه راي اعتماد است؟
من چون با حسن نيت با اين مسائل برخورد كردم چنين تعبيري نميخواهم داشته باشم. صرفا يك خبر رسانهيي بوده كه چون فضاي سياسي كشور فعلا متوجه وزارت علوم است، اين طور گسترش پيدا كرده است.
چه گزارشهايي درباره دو دانشگاه علامه طباطبايي و صنعتي اصفهان به شما رسيد كه تغيير روساي اين دو دانشگاه را در اولويت قرار داديد و در دوران سرپرستي در اين زمينه اقدام كرديد؟
گزارشها در هر صورت وجود داشت. هر كس مسووليت مديريت يك دانشگاه را دنبال ميكند، طبيعي است كه با موانع و چالشها و محدوديتهايي روبهرو است. اينكه گزارشهايي راجع به كمبودها برسد، عادي است. درباره اين دو دانشگاه هم فقط نيست. چون دانشگاهيان هميشه يك نگاه انتقادي به بحث مديريت دارند. منتها واقعيت اين است كه من تا زماني كه اين گزارشها دقيقا بررسي و مستند نشده است، قضاوت نميكنم. الان هم به هيچوجه نميخواهم معترض مديريت اين دو دانشگاه شوم. هميشه مشيام اين بوده كه از فعاليتهايي كه شده تقدير و تشكر كنم. از طرفي وقتي يك تغييري در يك دانشگاه انجام ميشود اين الزاما به اين معنا نيست كه مديريتهاي قبلي ضعيف بوده يا ضعيف عمل كردهاند. ما نگاه رو به جلو در اين زمينه داريم. در هر صورت يك مديري هشت سال زحمت كشيده و دانشگاه را در زمينههايي جلو برده، حالا نقاط ضعفي هم داشته است و شرايط ايجاد ميكند، فرد ديگري بيايد دانشگاه را جلو ببرد و نقاط ضعف را جبران كند. نگاه من به اين دو دانشگاه اين بوده است. از روساي قبلي اين دو دانشگاه هم تشكر كردهام. همه ما هم نقطه ضعف داريم اين دو بزرگوار هم نقطه ضعفهايي دارند كه در جاي خود قابل بررسي است. اما رويكرد من در جابهجايي واقعا اين بوده كه اين دو بزرگوار چند سال زحمت كشيدهاند الان متناسب با فضايي كه در كشور وجود دارد، ضرورت دارد افراد ديگري كار را ادامه دهند.
روساي اين دو دانشگاه بعد از بركناري گفتهاند شما بدون توضيحي آنها را بركنار كرديد. مثلا آقاي شريعتي، رييس سابق دانشگاه علامه گفته از طريق پيامك روي منبر خبر بركنارياش را فهميده يا رييس سابق دانشگاه صنعتي اصفهان هم گفته شما بدون هيچ توضيحي بركنارش كرديد و تنها 30 ثانيه مكالمه تلفني داشتيد.
خوشبختانه يا متاسفانه اين موضوع را قبول نميكنم. چون رييس محترم دانشگاه علامه را چهار بار دعوت كردم خودشان هم در صحبتهايشان بعدا اشاره كردند. من به دفعات از ايشان خواستم كه حضوري صحبت كنيم. منتها خودشان تشخيصشان اين بود كه ديگر ضرورتي ندارد. ما هم بعد از مشورتهاي زياد درباره ايشان تصميم گرفتيم. درباره دانشگاه صنعتي اصفهان هم تلفني صحبت كرديم از اين باب كه نميخواستم مزاحم ايشان به دليل مسافت دور شوم. اما صحبتمان خيلي بيشتر از 30 ثانيه طول كشيد و پيام كامل رد و بدل شد. ايشان هم بعد از نظر من با بزرگواري فرمودند هر طور كه خودتان تصميم بگيريد. مكالمه كاملا عادي بود و حداقل از نظر من مشكلي نداشت.
آقاي شريعتي بعد از بركناري در گفتوگويي با روزنامه «كيهان» علت اخراج يكسري از اساتيد دانشگاه را مسائل اخلاقي دانستند كه با واكنش دانشگاهيان رو به رو شد. نظر شما در اين زمينه چيست؟
اين رفتار را نه در اين مورد و نه در هيچ مورد ديگري تاييد نميكنم كه به حريم اعضاي هيات علمي دانشگاهها خداي نكرده تجاوز و بدگويي شود. هميشه از دانشگاهيان دفاع كردم و اعتقاد دارم دانشگاهيان سرمايههاي محترم و از سالمترين و فرهيختهترين اقشار جامعه هستند. بنابراين ما بايد در قضاوتهايمان در اين زمينه محتاط باشيم. ضمن اينكه اگر احيانا تخلفي صورت گرفته، جداگانه قابل بررسي است و به هيچوجه نبايد اين تخلف را به كل جامعه دانشگاهي تعميم دهيم. من خودم بهشدت از اين رفتارها پرهيز كردم و هميشه موضعم عزت و احترام و سپاسگزاري بوده است و تاييد نميكنم ما قضاوتي داشته باشيم و به اعضاي هيات علمي دانشگاه بياحترامي كنيم. لذا تقاضا دارم اين اتفاق درباره دانشگاه علامه و دانشگاههاي ديگر نيفتد.
فضاي دانشگاه صنعتي اصفهان در جلسه معارفه سرپرست جديد و توديع رييس قبلي را چطور ديديد؟
خيلي باعث غرور و مباهات براي بنده بود كه دانشگاهيان صنعتي اصفهان اين گونه از اين تصميم استقبال كردند. خوشبختانه استقبال بسيار وسيعي از سوي دانشگاهيان و كاركنان و نمايندگان استان شده بود. فضاي با نشاط و شور و شوقي بود. ضمن احترامي كه به رييس قبلي دانشگاه داريم استقبال از اين اقدام بسيار گسترده بود. به ويژه از سرپرست جديد استقبال زيادي شد و همه اذعان داشتند ايشان يك آدم مكتبي و ارزشي و مديري با سابقه است و رويكرد منطبق با شرايط كشور دارند.
شما در صحبتهايتان گفتهايد هويت واقعي دانشگاه، دانشجو و استاد را برميگردانيد، مكانيسم شما براي اين قولي كه داديد، چيست؟
هويت اصلي دانشگاه اين است كه به توسعه علم و فناوري بپردازد. اين توسعه و نقش امكانپذير نيست مگر در شرايطي كه ما در دانشگاه يك فضاي پر اميد و نشاط داشته باشيم و روحيه نقد، خردورزي و انديشهورزي در دانشگاه حاكم شود. اين هويت دانشگاه است. دانشگاه بايد خودش باشد و با ساز و كارهاي انتقادي، چالشي، پرسشگري و خردورزي علم را جلو ببرد. از همين رو يك فضاي امني بايد در دانشگاه حاكم باشد. دانشگاهها بايد با رعايت قوانين و مقررات يك فضاي امن براي خودشان داشته باشند. هويت دانشگاه بسيار به استقلال دانشگاه برميگردد. استقلال و آزادي عملياتي كه دانشگاه خودشان در امور مربوطه از جمله در پذيرش دانشجو و جذب هيات علمي با مشاركت خود دانشگاهيان تصميمگيري كنند. دانشگاه بايد در اموري كه ميتواند بتواند خودش تصميم بگيرد. نبايد به گونهيي باشد كه نهادهاي بيروني براي دانشگاه تصميم بگيرند. دانشگاه بايد تصميمگير، پر تحرك و چابك باشد و اعضاي هيات علمي و دانشجويان واقعا احساس مشاركت در تصميمات دانشگاه بكنند. نه اينكه به تصميمات بيروني وابسته باشند. اين چيزي است كه مورد حمايت من است.
در اين صورت سيستم متمركز جذب هيات علمي و پذيرش دانشجويان دكترا تغيير خواهد كرد؟
با استناد به ماده 20 قانون برنامه پنجم توسعه، دانشگاهها در امور اداري، استخدامي، تشكيلاتي، مالي و برنامهريزي صرفا تابع مصوبات هيات امناي خودشان هستند. ما بايد به سمتي برويم كه اين قانون عملياتي شود و اين مستلزم تغييراتي در بعضي رويههاي موجود از جمله آييننامهها، جذب هيات علمي، پذيرش دانشجويان دكترا و... است. بايد برگرديم به قانون. هم قانون برنامه چهارم ماده 49 و هم قانون برنامه پنجم را در اين زمينه داريم كه از افتخارات دولت و مجلس است. برگشت به اين قانون استقلال عملياتيدانشگاه را تضمين ميكند و ما در چارچوب سياستهاي نظام بايد از اين اختيارات استفاده كنيم. به نظر من حتما بايد بازبيني شود و جاهايي كه مغاير قانون است، اصلاح شود.
با وجود قولهاي شما درباره متوقف شدن روند محروميتهاي سياسي دانشجويان از تحصيل يا همان ستارهدار شدن طي دو، سه روز گذشته از اعلام نتايج كنكور كارشناسي مواردي از نقص در پرونده و مشخص نبودن نتيجه كه همان معني ستارهدار شدن را ميدهد، در كارنامه يكسري از دانشجويان دنبال شده است، شما اطلاعي داريد؟
در آزمون كارشناسي ارشد و دكترا كه دو، سه هفته پيش نتايج آن اعلام شد، خوشبختانه تمهيداتي اتخاذ شد كه مورد محروم از تحصيل نداشته باشيم. در آزمون كارشناسي هم كه تازه اعلام شده به محض اينكه من گزارشها را دريافت كنم، نهايت تلاشم را خواهم كرد كه مورد محروم از تحصيل نداشته باشيم.
شما از تشكيل كارگروهي براي بازگرداندن استادان صحبت كرديد. بفرماييد اساسا تعداد مراجعهكنندگان به وزارت علوم در اين مدت چه ميزان بوده است و مكانيسم اين كارگروه براي بازگرداندن استادان و دانشجوياني كه سالهاي پيش به دلايل سياسي از تحصيل محروم شدند، به چه شكل است؟
در اين زمينه كميتهيي تشكيل شده كه به بازبيني شكايتها و موارد محروميت از تحصيل، بازنشستگي يا شكايت كاركنان اختصاص دارد. آمار مراجعهكنندگان را به طور دقيق ندارم اما درخواستها و مراجعات زياد بوده است. بناي ما اين است كه مطابق با آييننامهها و ضوابط و مقررات قوانين به تكتك اين تقاضاها رسيدگي شود. من اصرار دارم تمام اين تقاضاها را شخصا ببينم و بررسي كنم كه مورد چيست و با قوانين هيات امنا، ضوابط استخدامي يا ضوابط سازمان سنجش تطابق دهم. با اينكه حجم تقاضا زياد است اما چون قول دادم بازبيني كنم حتما خودم تقاضاها را ميبينم و سپس به كميتهيي كه نمايندگان آموزش، پژوهش و حقوقي در آن حضور دارند، ارجاع داده ميشود. به دوستان هم سفارش كردم تقاضاها را با دقت پيگيري كنند كه حقي از كسي ضايع نشود. هر موردي كه خلاف قوانين و ضوابط باشد بازنگري ميشود. 
