به بهانه هفته دولت نوپاي يازدهم

هفته دوم فعاليت دولت يازدهم مصادف با هفته دولت شده است. مطابق رسم هر ساله دولتمردان در اين هفته دست آوردهاي يکساله خود را به سمع مردم مي‌رسانند و اگر چه دولت يازدهم هم زمان کوتاهي است که فرمان اداره کشور را به دست گرفته است و انتظار گزارش عملکرد زود هنگام است ولي آثار آن در بخش‌هاي مختلف نمايان است و مردم همچنان اميدوار به تدبير دولتمردان يازدهم مي‌باشند. آنچه اين روزها موجب اميد آفريني و دلخوشي مردم شده است ايمان به تدبير در دولت کنوني است. واقعيت اينست که مردم در نتيجه مشکلات اقتصادي در نهايت فشار و تنگنا مي‌باشند. فشارهاي زندگي، عرصه را بر مردم تنگ کرده است ولي اميد به تدبير دولتمردان مقاومتشان را افزون نموده است. آنچه مردم از اين دولت تاکنون ديده اند تغيير رويکرد‌ها و تفاوت نگرش مديران عالي است. رويکرد و جهت گيري مديريتي نويد بخش آينده اي بهتر مي‌باشد.مردم اميددارند که دولت کنوني در پرتو تدبير گرفتار تصميمات لحظه اي نشوند مردم اميدوارند که ديگر شاهد بازي دولتمردان با آمارهاي غلط نباشند. آن چيزي که مشکلات زندگي مردم را دو چندان مي‌کرد و احساس فقر را در جامعه بيش از واقعيت‌ها دامن مي‌زد فاصله آمارهاي رسمي با واقعيت زندگي مردم بود. آمار سازي‌ها نه فقط مسئله را حل نمي‌کند که اعتماد عمومي را نيز تضعيف مي‌کند. مردم انتظار دارند که دولت تدبير و اميد بر عهد خويش به فاصله گرفتن از دروغ و آمار سازي‌هاي کاذب و شفافيت در رفتار پايبند باشند. اکسير تدبير با قانون گرايي و اعتدال رفتار قابل تحقق است. مردم انتظار معجزه از دولت يازدهم ندارند ولي انتظار خدمت بي منت و همچنين تلاش شبانه روزي را دارند. بي شک اگر تدبير رويکرد دولت در تصميمات باشد اين دولت به دولت فرصت ساز شهرت خواهد يافت. اگر رويکرد دولت در اداره کشور افزايش منابع درآمدي و بهره وري در کار باشد به سرعت اسب چموش مشکلات از پاي درخواهد آمد. ولي اگر همچنان ما با دولت هزينه ساز روبرو باشيم آنگاه اميد‌ها به ياس تبديل خواهد شد. به هر روي شعارها و رويکرد‌هاي دولت کنوني اميد بخش بوده و آينده را روشن نشان مي‌دهد. اما دولت به تنهايي قادر به حل مشکلات انباشته کنوني نيست. بايد به دولت فرصت داد و دستش براي تدبير در حوزه‌هاي مختلف بخصوص در سياست خارجي با رعايت اصل حکمت و عزت باز باشد تا بتواند گام‌هاي اساسي بردارد. رويکرد اين دولت توجه به منافع ملي و مصالح مردم است، جهت گيري دولت بر کلام نيکو و پرهيز از حاشيه سازي‌هاي بي مورد است. وقت مردم و منابع سرمايه اي براي دولتمردان امانتي است که مي‌بايست به بهترين وجه از آن استفاده نمود. بناي دولت بر دوري از شعار زدگي‌هاي مرسوم و کار بر اساس خرد جمعي است. خود شيفتگي،خود محوري و خود حق بيني در اين دولت جاي ندارد. حقوق شهروندي،کرامت آدمها برايش اصل محوري است.