اهانت که فراست نمیخواهد
یکی از شخصیتهای صاحب نظر در حوزه سینما، در نقد یک اثر از یکی از بهترین کارگردانها و فیلمسازان کشورمان، از واژه و اصطلاحی استفاده میکند که به هیچ روی زیبندهی منتقد، در خورشان وی اهانت به مخاطبان وسیع تلویزیون بود.
كمال تبريزي را ميشناسيم و براي كارهاي او و فعاليت و نوع نگاه بسيار زيبا و... ارج و ارزش قائليم.
انتقادگر سينمايي هم منتقدي است كه همه ميشناسند و در حوزه كاري خودش كار بلد است. ولي توهين در لباس نقد، آن هم در حالي كه بييش از چند ماه از تولد اصطلاح «رياست فرهنگي» آن هم از زبان يكي از برجستهترين اصطلاحشناسان معاصر و فقيد جامعالاصراف آيتا... جوادي آملي و كاربرد نا بجاي آن از سوي منتقد سينمايي كه يكي از اصحاب مهم حوزه سينماف به هيچ وجه قابل درك نيست.
آيا منتقد سينمايي، به وقت استفاده از اين اصطلاح كاملاً تخصصي و فقهي منظوري داشته است، ذهن خواني آسان نيست ولي به تعمد نميتواند بگويد در طول دوران نوشتاري و گفتاري خود حتي يكبار از اين «اصطلاح دقيق» استفاده از يك واژهي دقيق فقهي در يك برنامه تلويزيوني از سوي منتقد به يكي از آثار سينمايي تبريزي چه مفهومي را به ذهن مخاطب منتقل ميكند؟ آيا منقد ميخواهد به طيف خاص خود بگويد: اين من بودم كه اولين با در حوزه سينما از اصطلاح (دياثت) استفاده كردم! آنها كه مكان و فضا و جايگاه صدور اين اصطلاح را از سوي ايتا... جوادي آملي دمه بركاتي به خاطر دارند ميدانند كه ايشان اين اصطلاح را بيشتر براي افرادي كه اطلاعات كشور خود را به بيگانهگان عامهراً و براي اهداف كاملاً مادي ميفروشند، در نظر ميگيرند.
نميدانم چه حالي داش استاد كمال تبريزي به وقت كارگرداني و تصوير برداري «سرزمين كهن» وقتي شنيد كه منتقدي جسارت و اهانت را با فراست اشتباه گرفته براي اثبات سخن خود از اصطلاح فقيهي آشنا به معناي ظاهري و ذاتي اصطلاحات در برنامه هفت و مسئوليت ناشناسانه، مصادره به مطلوب ميكند. شايد نه با اطمينان بلكه به دليل تازگي اين اصطلاح خواسته است، خود را جاعل و پيش قراول كار برد سيناماي اين واژه مطرح كند، در حالي كه عمق مفهومي آن را به هيچوج درك نكرده است وگرنه خيلي بايد ابا ميكرد و از اطلاق اين اصطلاح به كارگرداني كه داري شخصيت و در حوزه خود يكي از كارشناسترينهاست.
كمال تبريزي را ميشناسيم و براي كارهاي او و فعاليت و نوع نگاه بسيار زيبا و... ارج و ارزش قائليم.
انتقادگر سينمايي هم منتقدي است كه همه ميشناسند و در حوزه كاري خودش كار بلد است. ولي توهين در لباس نقد، آن هم در حالي كه بييش از چند ماه از تولد اصطلاح «رياست فرهنگي» آن هم از زبان يكي از برجستهترين اصطلاحشناسان معاصر و فقيد جامعالاصراف آيتا... جوادي آملي و كاربرد نا بجاي آن از سوي منتقد سينمايي كه يكي از اصحاب مهم حوزه سينماف به هيچ وجه قابل درك نيست.
آيا منتقد سينمايي، به وقت استفاده از اين اصطلاح كاملاً تخصصي و فقهي منظوري داشته است، ذهن خواني آسان نيست ولي به تعمد نميتواند بگويد در طول دوران نوشتاري و گفتاري خود حتي يكبار از اين «اصطلاح دقيق» استفاده از يك واژهي دقيق فقهي در يك برنامه تلويزيوني از سوي منتقد به يكي از آثار سينمايي تبريزي چه مفهومي را به ذهن مخاطب منتقل ميكند؟ آيا منقد ميخواهد به طيف خاص خود بگويد: اين من بودم كه اولين با در حوزه سينما از اصطلاح (دياثت) استفاده كردم! آنها كه مكان و فضا و جايگاه صدور اين اصطلاح را از سوي ايتا... جوادي آملي دمه بركاتي به خاطر دارند ميدانند كه ايشان اين اصطلاح را بيشتر براي افرادي كه اطلاعات كشور خود را به بيگانهگان عامهراً و براي اهداف كاملاً مادي ميفروشند، در نظر ميگيرند.
نميدانم چه حالي داش استاد كمال تبريزي به وقت كارگرداني و تصوير برداري «سرزمين كهن» وقتي شنيد كه منتقدي جسارت و اهانت را با فراست اشتباه گرفته براي اثبات سخن خود از اصطلاح فقيهي آشنا به معناي ظاهري و ذاتي اصطلاحات در برنامه هفت و مسئوليت ناشناسانه، مصادره به مطلوب ميكند. شايد نه با اطمينان بلكه به دليل تازگي اين اصطلاح خواسته است، خود را جاعل و پيش قراول كار برد سيناماي اين واژه مطرح كند، در حالي كه عمق مفهومي آن را به هيچوج درك نكرده است وگرنه خيلي بايد ابا ميكرد و از اطلاق اين اصطلاح به كارگرداني كه داري شخصيت و در حوزه خود يكي از كارشناسترينهاست.
