تحلیل واشنگتن پست از پیامهای کنفرانس مطبوعاتی روحانی
روزنو-حسن روحانی، رییسجمهور جدید ایران تنها چند روز پس از برگزاری مراسم تحلیفش در یک کنفرانس خبری در تهران شرکت کرد. واشنگتن پست در تازهترین گزارش خود در این خصوص مينویسد: صدای عمل بلندتر از حرف است و ما تاکنون دومی را برای ادامه دادن در اختیار داشتهایم، بنابراین کاملا محتمل است که سخنان روحانی با شعارهایش همخوانی نداشته باشد. با این حال نشانههاي مثبتی در کنفرانس خبری وی شاهد بودیم.
۱- ابراز تمایل مجدد و محتاطانه برای تعامل با ایالاتمتحده
روحانی ماه هاست در این باره سخن ميگفت که ایران و ایالات متحده ميتوانند اختلافات خود را به صورت مسالمتآمیز حل کنند و در صورتی که دو طرف حسن نیت نشان دهند دستیابی به یک توافق مقدور است. با این حال وی مراقب بود که بیش از حد خود را علاقهمند به تماس مستقیم با ایالات متحده نشان ندهد، موضوعی که هزینهزا بودن آن در داخل برای مقامات قبلی که دربارهاش صحبت کردهاند ثابت شده است. زمانی که از روحانی پرسیده شد که آیا ممکن است او در نشست سالانه سازمان ملل در نیویورک با اوباما ملاقات کند وی گفت که هنوز درباره شرکت در این نشست مطمئن نیست.
۲- درخواست از ایالات متحده برای برداشتن اولین گام بلند با لغو تحریمها
مشکل اصلی در هر مصالحهاي این است که اغلب یک طرف مجبور به امتیازدهی در ابتداي کار است. اما در یک نزاع شبیه به این مورد موضوع امتیازدهی خود محل نزاع است. اینکه ميبینیم روحانی چنین شرط بزرگی را به عنوان «گام اول» قرار داده است دلگرم کننده و البته تعجبآور نیست. وی گفت که از ایالات متحده ميخواهد حسن نیت خود را با لغو تحریمها به نمایش بگذارد. این گزینه از نظر روحانی منطقی است، زیرا ایالات متحده هر زمانی که بخواهد ميتواند دوباره تحریمها را به اجرا بگذارد، این در حالی است که جبران هر گونه وقفهاي که روحانی در برنامه هستهاي ایران ایجاد کند در صورت شکست این پروسه بسیار دشوار است.
۳- روحانی ميداند که سیاست خارجی ایالاتمتحده یکپارچه نیست
در واشنگتن هم درست مانند تهران مقامات و قانونگذارانی وجود دارند که خواستار حرکت به سوی یک توافق هستند و در کنار آنان افراطیونی قرار دارند که مخالف هرگونه مصالحه هستند. همیشه آسان است که یک دولت خارجی را یکپارچه در نظر بگیریم که ميتواند به خلط پیام صلحجویان منجر شود. روحانی مشخص کرد که متوجه شده است اوباما مستقیما مسوول تمام اقدامات سیاست خارجی ایالات متحده نیست و نمونه آن تحریمهاي تازهاي بود که کنگره و مجلس نمایندگان آمریکا در هفته منتهی به تنفیذ حكم روحانی تصویب کردند.
۴- وضع موجود در سوریه
روحانی هیچ نشانهاي از تغییر سیاست خود در قبال سوریه و حمایت ایران از نظام بشار اسد بروز نداد. این موضوع باعث شگفتی است، اما باید این نکته را هم یادآور شد که رهبر ایران آیتالله خامنهاي هنوز تصمیم گیرنده اصلی مسائل سیاست خارجی ایران است.
