هاشمی:باید تکلیف درآمد دولتهای نهم و دهم معلوم شود/پاسخگوی وضع امروز اقتصاد کشور کیست؟
روزنو-آیت الله هاشمی رفسنجانی با بیان تعیین تکلیف درآمدهای بی نظیر و سرشاردولتهای نهم و دهم به عنوان یکی از مطالبات مردم و نظام اسلامی تاکید کرد: با درآمد سالهای اخیر باید در کشور انقلاب اقتصادی می شد و باید معلوم شود اين درآمدعظيم كجا و چگونه هزينه شده كه ما به ازاي خارجي مورد انتظار را ندارد. به گزارش روز نو
، گزیده سخنان ایشان در اسفند ماه 1391 بدین شرح است:
واقعا باید از اجرا شدن تنها 23 درصد از اهداف برنامه چهارم كشور اظهار تاسف کرد همین بيقانوني ها ، بيبرنامگي ها و غرورهای بيجا بوده که وضع کشور را بدین نابسامانی کشانیده است .چطور ميشود بدون توجه به اسناد بالادستي چون سند چشمانداز و اصل 44 قانون اساسي و نيز برنامههاي پنج ساله مصوب مجلس شوراي اسلامي، ادعاي توسعه و رشد توليد كشور را داشت؟
انحلال سازمان برنامه و بودجه و شوراهاي تخصصي و اقتصادي كشور همچون شوراي پول و اعتبار كه به مثابه مغز متفكر و هيأت مديره اقتصاد كشور به حساب ميآمدند از عوارض همین اقدامات جزيرهاي اقتصادي و بيقانوني و بيبرنامگي است که کسی پاسخگوی آن نیست.
آنچه برنامههاي توسعهاي كشور را در سطح كلان به پيش ميبرد، هماهنگي عرصههاي گوناگون سياستگذاري، تقنيني، اجرايي و نظارتي است و تا ارادهاي جدّي براي اين انسجام و هماهنگي به وجود نيايد، توليد، صنعت و اقتصاد نيز در روزمرگي به سر خواهد برد.
با درآمد 700 ميلياردي نفتي كشور طي 8 سال گذشته انتظار اين بود كه با اين درآمد عظيم و نيز وجود استعدادهاي انساني بينظير كشور و در پرتو اسناد بالادستي و برنامههاي پنج ساله، انقلاب اقتصادي مدنظر رهبري معظم انقلاب در كشور اتفاق بيفتد، اما اكنون باید معلوم شود كه اين درآمدعظيم كجا و چگونه هزينه شده كه ما به ازاي خارجي مورد انتظار را ندارد.
تحريمهاي خارجي، يكي ديگر از علل اوضاع نابسامان اقتصادي فعلي است که انهم نشات گرفته از سياست خارجي تهاجمي و دشمنتراشيهاي بيدليل چند سال گذشته است که اظهارنظرهاي غيركارشناسي و مخلّ روابط خارجي با ساير كشورها زمینه ان را فراهم کرده است.
سياست خارجي يك كشور پشتوانه پويايي و رشد داخلي يك كشور و بالعكس به حساب ميآيد و اگر ميخواهيم اقتصاد كشور سامان مناسب بيابد و چشم به بازارهاي جهاني داشته باشد، بايد سياست خارجي به دور از تنش و همراه با دوستي با ساير كشورها پيشه كنيم تا بتوانيم از امكانات دوستان واقعيمان در خارج و ايرانيان خارج از كشور كمال استفاده را ببريم.ما در سياست خارجي و منطقهايمان بايد بهگونهاي عمل كنيم كه همكاران و دوستانمان را خود انتخاب كنيم نه اينكه مجبور به انتخاب دوست از ميان معدود كشورهاي كماهميت باشيم. 
