ترس تندروهای اصولگرا از شهردار شدن محسن هاشمی
روزنو- شهردار تهران کیست؟ این سوال شاید پس از سال 84 از اهمیت مضاعفی برخوردار شد، چراکه در آن سال مردی از ساختمان شهرداری تهران به ساختمان پاستور رفت و توانست 8 سال مدیریت اجرایی کشور را بر عهده بگیرد. تصور مدیریت شهری با مدیریت کشور تا آن زمان در اذهان قابل تحلیل و جمعبندی نبود و کمتر کسی باور میکرد مدیریت شهری مثل تهران چنان قابلیتی دارد که میتواند به مدیریت اجرایی کشوری با بیش از 70 میلیون جمعیت تسری پیدا کند. به هر حال سال 84 محمود احمدینژاد از ساختمان خیابان بهشت بار و بنه خود را جمع کرد و در ساختمان سفید پاستور مستقر شد. از آن پس برخی این تصور را داشتند که ساختمان بهشت بسیار خوشیمن است و شهرداران میتوانند رئیسجمهور شوند چنانکه در انتخابات سال 92 هم بار دیگر یک شهردار به عرصه انتخابات وارد شد و او هم مانند احمدینژاد شهردار تهران بود اما ظاهرا غلظت سیاستورزی قالیباف از سوی جامعه بیش از احمدینژاد سنجیده شد لذا برخلاف سال 84 به شهردار تهران برای تصدی ریاستجمهوری «نه» گفتند.
تلاش برای سردی آتش یک شکست
زمانی که قالیباف نتوانست پیروز انتخابات ریاستجمهوری یازدهم شود تصور این بود که سایر اصولگرایان که از کاندیداهای دیگر حمایت کرده بودند از باخت او چندان ناراحت نخواهند شد که این تصور اشتباه بود. ناراحتی آنها بیش از باخت تمام کاندیداهای منتسب به جریان اصولگرایی از این بود که کاندیدای مورد حمایت آیتا... هاشمی بود به پیروزی رسیده است پس از آنجا که نمیتوانستند در برابر اراده و خواست ملت سخنی متفاوت بگویند و ایرادی به این انتخابات داشته باشند، به موضوعات دیگر که درواقع به نحوی به آیتا... هاشمی مربوط میشد، پرداختند تا شاید از این طریق مقداری از ناراحتی ناشی از شکست خود در یازدهمین دوره انتخابات ریاستجمهوری را کاهش دهند.
اختلافات ادامه دارد
روز گذشته حمید رسایی نماینده طیف تندروهای اصولگرایان که پیش از این هم انتقاداتی را به عملکرد محسن هاشمی در مترو کرده بود و البته هر بار با توضیحات نهادهای نظارتی مانند سازمان بازرسی کل کشور تیرش به سنگ میخورد، نتوانست ناراحتی خود را از احتمال شهردار شدن او پنهان کند چنانکه روز گذشته در گفتوگویی از محسن هاشمی به عنوان یکی از گزینههای مطرح در رسانهها برای تصدی مسئولیت شهرداری تهران که انتخاب او چالشآفرین است، یاد کرد. رسایی انتخاب هاشمی برای شهرداری پایتخت را توهین به مجلس بهعنوان نهاد نظارت بر انتخابات شوراها دانست که صلاحیت نامبرده را برای نامزدی در انتخابات اخیر رد کرد. وی با بیان اینکه «درحال حاضر چهرههای کارآمد و خوشسابقهای هستند که میتوانند بار مسئولیت اداره شهر بزرگی مانند تهران را به دوش بکشند»، گفت: مهم نیست این چهرهها به کدام جریان سیاسی کشور تعلق دارند بلکه مهم این است که در فتنه88 نقش تائیدآمیز نداشته و از سلامت اقتصادی و اخلاقی و مدیریتی و از کارآمدی برخوردار باشند. وی ادامه داد: برخی گزینهها که این روزها در رسانهها به عنوان شهردار تهران مطرح میشوند، نهتنها به رفع مشکلات شهر تهران کمکی نمیکنند بلکه درصورتی که در این جایگاه قرار گیرند، قطعا کشمکشها را در شورای شهر بالا میبرند. تا اینجای بحث او اشاره مستقیم و غیرمستقیم به محسن هاشمی داشت و در ادامه نقش یک مصلح شهری را پیش گرفت و گفت: شهر تهران هرچند پایتخت سیاسی کشور است و به نوعی مهمترین تحولات سیاست داخلی در آن رخ میدهد اما مدیریت شهری آن نباید فقط بر اساس سلایق سیاسی تعیین شود. رسایی با بیان اینکه شورای شهر تهران در دورههایی اسیر مطامع احزاب و مطالبات سیاسی گروهها و جناحها قرار گرفت و به جایگاه آن آسیب رسید، تصریح کرد: بیشترین آفت دخالت گرایشهای سیاسی در اداره امور تهران متوجه مردمی خواهد بود که نبض کشور را با فعالیتهای روزانه خود رقم میزنند. عضو مجمع نمایندگان تهران در مجلس گفت: در شورای شهر اول بهدلیل روحیه برخی اعضا در بهرهمندی سیاسی از شهرداری، چندین شهردار در فاصله کوتاهی برای تهران انتخاب شدند. کشمکشها تا آنجا پیش رفت که نهایتاً وزارت کشور دولت اصلاحات که اساساً نهاد شوراها در آن متولد شده بود، مجبور شد شورای شهر تهران را منحل و ساختمان آن را پلمب کند.
رسایی به دنبال چیست؟
در باب اظهارات رسایی درباره محسن هاشمی لازم است به موضوعاتی اشاره شود تا میزان صحت اظهارات این نماینده که مدتهاست اتهاماتی را متوجه فرزند ارشد آیتا... هاشمی میکند، مشخص شود. رسایی انتخاب محسن هاشمی را چالشآفرین خوانده است اما برخی نمایندگان مجلس اکنون رسایی را موجب هیاهوهای زیاد در بهارستان معرفی میکنند چنانکه با مرور اظهارات او در مجلس به خوبی میتوان دریافت بارها اظهارات و نطقهای رسایی موجب برهم خوردن نظم جلسات شده است. از مصداقهای دیگر غیرقابل باور بودن چالشآفرین بودن حضور محسن هاشمی در شهرداری 17 سال مدیریت او در مترو است که در این مدت صدای انتقادی به این نهاد برنخاست و تمام سازمانهای نظارتی عملکرد او را تائید کردند. 17 سال زمان کوتاهی برای مدیریت یک نهاد به وسعت مترو نیست و محسن هاشمی آنگونه به اداره آن پرداخت که اگر هم صحبت و بحثی بود درمورد لزوم توسعه آن بود. با نگاهی به رزومه فعالیتهای محسن هاشمی در مترو بهخوبی مشخص خواهد شد که او با 8 شهردار تهران کار کرده و همه آنها از عملکرد او اظهار رضایت میکنند. تعامل یکی از ویژگیهای مثالزدنی محسن هاشمی است چنانکه او در دولت اصلاحات بهرغم انتقاداتی که به برخی مسائل داشت به توسعه مترو پرداخت و بهصورت ویژهتر در دولت احمدینژاد که مخالفتهای زیادی با حضور او در مترو صورت میگرفت، تعامل را بهعنوان بهترین راهکار پیشرفت مترو سرلوحه کار خود قرار داد و زمانی که احساس کرد خروجش از پست مدیریت میتواند به توسعه مترو بینجامد تردید نکرد که به گفته بسیاری افراد، نمونه بارز از خودگذشتگی بود. رسایی در بخش دیگری انتخاب محسن هاشمی بهعنوان شهردار را توهین به مجلس ارزیابی کرده درحالی که نمایندگان مجلس بارها مخالفت خود را با تغییر مدیرعاملی مترو ابراز کرده بودند. به نظر میرسد منظور رسایی از توهین به مجلس شامل طیفی میشود که خود او هم عضو آن است. اعضای شورای شهر هم همواره با احترام از محسن هاشمی یاد میکردند و حتی چمران که بر کرسی ریاست شورای شهر تهران تکیه زده بود با مشی اصولگرایانه خود اظهارات و اقدامات محسن هاشمی را تائید میکرد. نکته جالبتر اینکه حمید رسایی در بخشی از اظهاراتش در لزوم عدم شهردار شدن محسن هاشمی آورده است: فردی شهردار شود که در فتنه 88 نقش تائیدآمیز نداشته و از سلامت اقتصادی و اخلاقی و مدیریتی و از کارآمدی برخوردار باشد. کمتر کسی است که بخواهد نقشی برای محسن هاشمی در اتفاقات سال 88 قائل باشد چراکه اگر واقعا او دارای کوچکترین تاثیر یا نقشی در اتفاقات بود رسانههای تندرو در تخریب او تردید نمیکردند اما شاهد بودیم که محسن هاشمی پس از خروج از مدیریت متروی تهران از سوی قالیباف بهعنوان مشاور انتخاب شد و تا فروردین ماه هم در این سمت باقی ماند. دلیل استعفایش هم تصمیم برای حضور در انتخابات شورای شهر بود همچنین نهادهای نظارتی و امنیتی هم تاکنون درباره او گزارشی منتشر نکردهاند که اینها دال بر صحت سلامت سیاسی اوست.
در نهایت....
محسن هاشمی در تماسهایی که اخیرا از سوی آرمان با او گرفته شد مهر تاییدی بر شهردار شدن خود نزد. مشخص نیست بیم برخی تندروها از چیست؟ آیا تنها میخواهند به نوعی با به میان کشیدن این اظهارات ، ذهن افکار عمومی را از شکست در 24 خرداد منحرف کنند یا واقعا در درون خود شهرداری تعیین کرده اند اما میدانند تبحر مردی که در رزومه کاری خود رئیس دفتر مجمع تشخیص مصلحت نظام، رئیس بازرسی ویژه ریاست جمهوری و عضو هیات مدیره سازمان صنایع دفاع و... را دارد بالاتر از گزینه در ذهن آنهاست. چه خوب بود برای تندروها مصالح کشور در اولویت قرار میگرفت و آنها که خوب درک کردهاند باید کرسیهای ریاست را ترک کنند، از راهکار دیگری اینبار به فکر خدمت باشند.