شعر تقدیمی یک شاعر به حسن روحانی
روزنو-سيدمحمدمهدي كامياب ، شاعر معاصر یکی از سروده هایش را به دکتر روحانی تقدیم کرد.
به نام آنكه جان را فكرت آموخت
توضيح: ابتداي ابيات به ترتيب (دكتر حسن روحاني)
ابتداي مصرعهاي دوم به ترتيب (دولت تدبير اميد)
دل دريايـــيـت درمــــان مـلـت
دم روحــــانــيات آرام مـــلـــت
كلام حــقــي و اصــلح ز مـــردان
وفاي عــهد تو مشــهور خـــوبـــان
تــو بــاشي مـا همـه آسوده خاطر
لـــواي تـــو لــواي حــق قــــادر
رهــابــخــش هــمه از هر بلايي
تــمام نــاتــمــام عــشــق مـايـي
حــلاوت بــخش سـختيهاي دوران
تــرنـم بــخش دلهــا هـمچو بـاران
ســـرت سبز و وجودت خير و بركت
دم گــرمت هــمه را شــور و حركت
نــواي بــينــوايــان را نــوايــي
بــــهــاري، زردي مــــا را دوايـــي
رضــايتبخــش اين اهل و دياري
يــقــيــنا فـــاتــح ايـن كار و زاري
وصـــال عــاشــقان مــردم دهـر
رهـــا از كــين و بــغض و آتـش قهر
حـــكيم و عــادل و پــرهيزكاري
امــيـن و عــــارف و مــردممــداري
امــيد مــرد و زن پــير و جــواني
مــعــيــن و يــاور مــا در جـــهاني
نــدارم جــز تـو اميدي بر اين كار
يقيــن دارم تــويــي لايــق بـه ادوار
يــــماني و يـــساري را تـو عدلي
درون انـــديشــه و عــلمــي و عــقلي
تقديم به آقاي دكتر حسن روحاني (دولت تدبير و اميد)
صبا (م.ك)