سعید جلیلی؛ «حلقه وصل» دولت و جبهه پایداری
روزنو-محمود احمدی نژاد حال آنقدر در دنیای سیاست ایران شناخته شده است که این روزها بدل و بدیلی برای خود داشته باشد، بدلی که شاید روزی بر کرسی ریاست او تکیه بزند؛ سعید جلیلی!
آن زمان که برخی اخراجی های دولت و مسافران نیمه راه گرد هم جمع شدند و جبهه ای موسوم به پایداری را پدید آوردند کمترین تحلیل انتخاباتی بر ثابت قدم ماندن اعصای این جبهه بر عهد بسته شده بودند، جبههای که اعضای آن به دلیل انتقاد و مخالفت با حلقه نزدیکان رییس دولت از اسفندیار رحیم مشایی گرفته تا بقایی و رحیمی از قدرت کنار گذاشته شدند تا چند صباحی را در جناح مقابل دولت به انتقاد از سیاستهای رییس سابق خود بپردازند صندلی پاستور اما چسبنده بود و دوری از آن سخت؛ آنچنان که یاران قدیمی کم کم بار دیگر در کنار هم قرار گرفتند کنارهم قرار گرفتنی که پیدا و پنهان آن به مثابه بار اول نبود اما کنار هم بودند. فصل جدایی خیلی زود به دوران «وصل» رسید. چه آنکه باز هم انتخاباتی دیگر بود آن هم از جنس انتخاب یک رییس جمهور!
لنکرانی اصلح است یا جلیلی!
پایداری های نوظهور که از ابتدای شکل گیری بر کوس جدایی از اصولگرایان می زدند و خود راپایبند تر به گفتمان انقلاب و اصولگراتر از دیگر اصولگرایان می دانستند در اولین حضور تشکیلاتی شان در انتخابات مجلس نهم، بنای تفرقه و وحدت شکنی بین برادران اصولگرا را پایه گذاری کردند. رویه ای که پس لرزه های آن به انتخابات ریاست جمهوری رسید و این تشکل بار دیگر حاضر به همراهی با دیگر اصولگرایان نشد و خود اقدام به معرفی کردن کاندیدایی واحد کرد. کاندیدایی که آیت الله مصباح پدر معنوی این تشکل او را اصلح ترین می دانست اما در فاصله چند روز مانده به اعلام اسامی احراز صلاحیت شدگان از سوی شورای نگهبان لنکرانی اصلح از صحنه انتخابات انصراف داد چه آنکه خبرهای نیز حکایت از عدم احراز صلاحیت شدن او خبر میدادند تا پایداری ها اولین گام شکست خود در انتخابات ریاست جمهوری را اینگونه تجربه کنند.
پایداری که فضا را بر خود سنگین شده و سرد می دیدند در تکاپو برای معرفی گزینه ای دیگر از بین 8 کاندیدای معرفی شده، سعید جلیلی را منتخب خود دانستند، منتخبی که تا همین روزهای قبل او را مورد تایید نمی دانستند و برخلاف لنکرانی که با لشکری از پایداری ها برای ثبت نام به وزارت کشور رفته بود، جلیلی بی یار و همراه و بی سروصدا به ساختمان فاطمی رفت و خود را کاندیدای ریست جمهوری معرفی کرد.
جلیلی مردی شبیه احمدی نژاد!
حامیان پیشین احمدی نژاد در سال 84 که خود را وابسته و شیفته گفتمان سوم تیر می دانند بعد از اولین گام شکست خود، گویی اینبار به دنبال علم کردم مردی دیگر با تفکرات سوم تیری بودند، تفکری که زمانی با تکیه بر همان محمود احمدی نژاد را مورد حمایت قرار دادند احمدی نژادی که بعدها و بارها منتسب بودن خود به اصولگرایان و این گفتمان را منکر شده بود. جلیلی اما گویی همچنان یادآور احمدی نژاد سال 84 برای سوم تیری هاست، مردی شبیه به احمدی نژاد!
شیخ پایداری ها و دیپلمات هسته ای گرچه در روزهای اول چندان از در وفاق با یکدیگر در نیامدند و جلیلی در اولین سفر خد به قم به دیدار آیت الله مصباح نرفت اما لابی های پشت پرده شاخصین پایداری آنقدر تاثیرگذار بود که جلیلی در نهایت کاندیدای اصلح این جبهه البته نه اصلحی در حد و اندازه لنکرانی برای آیت الله مصباح شود.
یاران دیروز و امروز احمدی نژاد در میدان بازی جلیلی!
یاران و حامیان این روزهای جلیلی اما مردانی از یاران دیروز و امروز احمدی نژادند یارانی از طیفهای فکری نزدیک به هم که اتفاقا بخش گستردهای از آنها پیش از انتخابات سال 84 و 88 حامی و هوادار دوآتشه محمود احمدینژاد بودند که با راههای مختلف یا رای خود را پنهان کردند یا از آن اعلام برائت کردند. آنچنان که حتی برادر احمدینژاد میگوید: «آقای جلیلی همان راه احمدینژاد را میرود و همگی باید مراقب باشند.»
محمدرضا باهنر، نماینده مجلس نیز میگوید: گروه خونی «احمدینژاد» و «جلیلی» به یکدیگر میخورد. روحالله حسینیان، حمید رسایی و مهدی کوچکزاده، آقاتهرانی، حسین اللهکرم، کامران باقریلنکرانی و حسینی وزیر ارشاد، جزو یاران اصلی جلیلی هستند. یارانی که در صورت به قدرترسیدن جلیلی شاید تیم مدیریتی او را تشکیل دهند. شاید حضور پررنگ همین طیف از اطرافیان احمدی نژاد در بین همراهان جلیلی باشد که گمانه های نزدیکی احمدی نژآد و جلیلی را پررنگ کرده است.
جلیلی حلقه وصل پایداری ها و دولتی ها!
به گزارش نامه،حضور وزیر آرام و سر به زیر دولت احمدی نژاد و حمید رسایی و کوچک زاده از حامیان دولت در اولین همایش انتخاباتی جلیلی زنگ هشدار نزدیک شدن دولت به جلیلی را به صدا در آورد. دولتی ها که برخلاف تحلیل های خود نتوانسته بودند مرد بهاری شان را به میدان بفرستند اما هنوز آنقدر سودای قدرت دارند که در میان کاندیداهای حاضر یکی را به سوی خود جذب کنند و در این میان چه کسی بهتر از جلیلی که در بطن دولت احمدی نژاد بوده است و بسیاری او را مرد نزدیک به رییس دولت می دانند.
مهمترین موضوعی که در حمایت جبهه پایداری از جلیلی میتوان به آن اشاره کرد، همسو شدن دولت و این جبهه در حمایت از کاندیدای انتخابات ریاست جمهوری است. این همگرایی در حضور در مراسم تبلیغات انتخاباتی نشان داد که برخی گمانهها در ابتدای تشکیل جبهه پایداری صحیح بوده و این جبهه تنها نقش نقاد دولت را ایفا میکرده و در باطن به موضوعات دیگری فکر کرده است.
اظهارات مبهم و سکوت های جلیلی و محمود احمدی نژاد نیز بر این گمانه افزوده است، چه آنکه از یک سو احمدی نژاد این روزها در معرض این سوال است که آیا از جلیلی که می گویند شبیه خودش است حمایت می کند یا نه، رییس دولت اما یا سکوت می کند یا می گوید چنین چیزی را نشنیده و باید این مساله را فراموش کرد. برخی نزدیکان و وزرای دولت اما پای ثابت همایش های جلیلی شده اند و تنها در یک مورد حسینی وزیر ارشاد وقتی با خبرنگاران روبرو شد عنوان کرد دولت می تواند از هر کاندیدایی حمایت کند. چندی بعد نیز خبرهای از تبدیل شدن ستادهای انتخاباتی مشایی به ستادهای جلیلی حکایت می کرد خبری که با واکنشی سوی دبیرخانه جنیش عدم تعهد روبرو نشد و تنها سید حسین نقوی حسینی رییس ستاد استان تهران جلیلی آن را تکذیب کرد.
در دیگر سو جلیلی هم وقتی در برابر چنین سوالی قرار می گیرد نه انکار می کند و نه تایید او می گوید کاندیدای صددرصدی دولت و پایداری نیست اما رویکرد دولت را هم قابل دفاع می داند. از در پس مبهم گویی محمود احمدی نژاد تصمیم باشد یا نه تجربه نشان داده واکنش های دولت و رییسش غیرقابل پیش بینی است اما جلیلی نیز هنوز هم خود را مردی از دولتمردان می داند. شاید از همین روست که هشدارهای اصولگرایان از این پیوند آغاز شده است.
در همین راستا حسین سبحانینیا از اعضای هیات رییسه مجلس در گفتوگویی، اظهار داشت«دولت دهم همچنان سیال و در مستقر شدن پشت کاندیدای خاص دچار سردرگمی است، اما در روزهای آینده باید منتظر ماند و مواضع دولت را دید، اما نباید این نکته را فراموش کرد که حامیان دولت در میتینگهای جلیلی حضور پیدا میکنند و احتمال قرار گرفتن دولت در صفبندی وی وجود دارد.»
این عضو هیات رییسه، در نهایت به هم فکران خود توصیهای میکند که با اندکی تامل میتوان مصداق آن را هم دریافت. سبحانی نیا با بیان اینکه با وضع موجود انتخابات دو مرحلهای میشود، تصریح کرد: «جریان اصولگرایی باید با اجماع روی حداقل دو نامزد از ایجاد شکاف و دو مرحلهیی شدن انتخابات جلوگیری کند.» دو نامزدی که بتوانند به گفته سبحانی نیا، همه طیفهای جناح راست را پشت سر خود بسیج کنند و البته نام هیچ یک از آنها هم جلیلی نباشد، تنها نام دو نامزدی را پررنگ میکند که روز سهشنبه برای گفتوگو با فراکسیون اکثریت مجلس (رهروان ولایت)، به بهارستان آمده بودند؛ یعنی ولایتی و قالیباف.
محمدرضا باهنر نایب رییس مجلس نیز جلیلی و احمدی نژآد را از یک گروه خونی می داند و معتقد است که در بین کاندیداهای موجود تنها جلیلی مورد تایید و مطلوب محمود احمدی نژآد است. در دیگر سو داوود احمدی نژاد برادر رییس جمهور که روزهای خوشی را با برادر نمی گذارند صراحتا بر شباهت جلیلی و برادرش مهر تایید می زند و می گوید جلیلی همان برادرم است و باید مراقب بود.
اما تنها اصولگرایان نیستن که از نزدیکی جلیلی و احمدی نژاد به هم می گویند چه آنکه مرتضی آقای تهرانی دبیرکل جبهه پایداری نیز در تازه ترین اظهارات جلیلی را کاندیدای مطلوب احمدی نژاد دانسته است که احتمال حمایت وی از این کاندیدا زیاد است.
حسین الله کرم را نیز جلیلی را مردی شبیه احمدی نژاد دانسته است. جلیلی بدل احمدی نژاد باشد یا نه، احمدی نژآد سرخورده از تایید صلاحیت یار غار خود و اسفندیار کابینه به حمایت از او روی آورد یا نه، برداشت ها اما همچنان جلیلی و احمدی نژاد را شبیه به هم می بینند.
آخرین مناظره انتخاباتی کاندیداها در بعد سیاست خارجی و داخلی نیز تلویحا کنایه هایی را متوجه رفتارهای دیپلماتیک جلیلی کرد آنجا به برخی کاندیداها به اشاره و کنایه با انتقاد از مشی سیاسی وی آن را سیاستی شبیه به محمود احمدی نژاد می دانستند.
در این میان گرچه به نظر می رسد دولتی ها هنوز امید به تایید صلاحیت مرد بهاری شان در واپسین روزها دارند اما تاکید مستمر آنها بر استمرار گفتمان احمدی نژاد حمایت آنها از جلیلی را جدی تر کرده است.
