تحلیل امیر عابدینی از اوضاع ورزش در دولت نهم و دهم

روزنو-امیر عابدینی که یکی از چهره های شناخته شده حوزه ورزش است و در پست های مختلف، تجربه های بسیاری دارد، این روزها به خاطر وضعیتی که برای داماش رقم خورد و حواشی که پشت سر گذاشته ناراحت است اما حتی همین دل مشغولی ها هم باعث نشده، روی مسائل مختلف ورزش، چه در رشته فوتبال، چه سایر رشته ها حساس نباشد. همین می شود که وقتی با او تماس می گیریم تا درباره عملکرد دولت در حیطه ورزش ظرف دو دوره گذشته بپرسیم، طوری حرف می زند که مشخص است، اتفاق های روز همه رشته ها را دنبال می کند. از دوومیدانی گرفته تا مسائل استقلال و پرسپولیس را. امیر عابدینی در پاسخ به پرسشی، یک جمله به کار می برد و می گوید:« مگر دولت عملکردی در حوزه ورزش داشته که حالا ما بخواهیم درباره اش صحبت کنیم.» او با بیان این جمله که با خنده تلخی همراه می شود، می گوید:« وقتی قرار است عملکرد دولت در حوزه ورزش را ببینیم، باید یک مجموعه را ببینیم. صنعت، اقتصاد، آموزش و پروش، بهداشت و درمان، کنار هم رقم می خورد تا اینکه ما به فرهنگ می رسیم و طبق قانون اساسی، ورزش زیر مجموعه فرهنگ است. پس همه هنجارهایی که اتفاق می افتد، به هم مرتبط هستند و وقتی یک ناهنجاری شکل می گیرد، به همه بخش ها تسری پیدا می کند.» عابدینی با بیان این مقدمه حرف هایش را ادامه می دهد:« وقتی تحمل مردم را پایین آوردیم و هنجار را به یک ناهنجاری تبدیل کرده ایم، باید انتظار اتفاق های بد و تلخ را هم در ورزش داشته باشیم. مردم باورهایشان را از دست داده اند. گرانی دارد بیداد می کند و در این شرایط انتظار داریم که در ورزش چه اتفاقی بیفتد. چیزی که در دولت احمدی نژاد به صراحت اتفاق افتاد، این بود که حرف های زیادی زده شد اما عمل نشد و همین باعث شد تا باورهای مردم از دست برود. به ما گفتند "سهم درآمدزایی نفت را سر سفره تان می آوریم. یارانه می دهیم. حالا دست بگیر دارید، ما کاری می کنیم تا دست بده داشته باشید...." اما به مردم گفته نشد که پول آب و برق را سه برابر می کنیم و با قطره چکان، آنچه حق تان است را بهتان می دهیم. الان شرایط طوری در کشور ما رقم خورده، که مردم می گویند " مگر می شود کسی راست بگوید؟" حتی اگر تیم هم به مسابقه های جهانی برود و قهرمان شود هم می گویند" حتما با رشوه بوده..."» او که سابقه ریاست فدراسیون فوتبال را هم دارد، با این توضیح ها به مسائل فوتبال ورود می کند:« شما اتفاق های سه – چهار سال گذشته را در فوتبال پیگیری کنید. آیا پلشتی هایی که سه – چهار سال گذشته در ورزش دیدیم را در هیچ کدام از دوره های قبل دیده بودیم؟ از زد و بندها گرفته تا سقوط و صعودهای سوال بر انگیز؛ تمام شکلی که فوتبال گرفت به خصوص در زمینه قراردادها و رد و بدل شدن پول های خیلی زیاد، همگی از ناهنجاری ها نشات می گیرد. آیا ما چند سال پیش این عدد و رقم ها را در فوتبال داشتیم؟» عابدینی در هیچ بخشی از این گفت و گو نمی تواند از شرایط کلی جامعه فاصله بگیرد:« آقایان در بخش ورزش چون تابعی از متغیرات بودند، به تمام این تغییرات و اتفاق ها تن دادند. بخش تولید را نابود کردند و کسی به روی خودش نمی آورد؛ تا جایی که یک تیم ریشه دار ورزشی به نام ذوب آهن که همواره وضعیت خوبی داشته، فصل بسیار بدی را پشت سر گذاشت و الان هم با سقوط دست و پنجه نرم می کند؛ تا جاییکه باید برای بقا در پلی آف مسابقه بدهد. ما امروز می بینیم که تیم صنعتی مثل پیکان سقوط می کند. آلومینیوم که صنعتی است به لیگ برتر می آید اما خیلی سریع سقوط می کند. آیا باید از کنار این اتفاق ها راحت بگذریم. نابودی این تیم ها، نشانه ایست برای وضعیتی که در صنعت داریم. » این مدیر باتجربه که تجربه استانداری، معاونت وزیر و حتی عضویت در شورای شهر را نیز دارد، نگاهی به سایر رشته ها هم می اندازد:« وقتی می خواهیم درباره شرایط کلی ورزش صحبت کنیم، در راس ورزش به فوتبال و کشتی نگاه می کنیم چرا که ایندو رشته هم هم پتانسیل اجتماعی درست می کنند هم سکوی جهانی دارند و می توانند از خیلی جهات برای ما اهمیت داشته باشند. در ارتباط با همین دو رشته هم اگر بخواهیم قضاوت کنیم، آیا وضعیت خوبی داریم؟ تیم ملی فوتبال ما پشت دیوار قطر و لبنان مانده و این مسئله ای نیست که در درون فدراسیون دنبال علتش بگردیم. این یک اتفاقی است بالاتر از فدراسیون ها... وقتی این شرایط را می بینیم، یعنی اینکه ما رشد نداشتیم. در کشتی هم وضعیت همین است. اگر اتفاق های پشت پرده این رشته را مرور کنیم، آیا باز هم می توانیم بگوییم در این رشته موفق بوده ایم؟ متاسفانه طوری برخورد کردیم که باور ورزرشکارانمان دارد از دست می رود.» عابدینی با این توضیح به یکی از بخش هایی سر می زند که مدیران دولتی خیلی به آن بالیده اند:« وقتی پای عملکرد دولت در ورزش وسط می آید، بی تردید نام المپیک 2012 لندن مطرح می شود و نتایجی که در این رقابت ها به دست آمد. من با سند و مدرک، ثابت می کنم که دیگران کاشتند و آقایان برداشت کردند. من به مدیران دولتی و کسانیکه نسبت به نتایج لندن ادعا دارند، به صراحت می گویم که این نتایج را به حساب کارنامه خودتان نگذارید. حال و روز کارنامه شما در ورزش کاملا مشخص است.» این مدیر در این بخش از صحبت هایش، از رشته های دیگر هم مصداق می آورد:« بهترین ورزشکار دوومیدانی ما در طول تاریخ این رشته، بعد از نایب قهرمانی در المپیک آواره است. آیا مسوولانی که پشت مدال احسان قایم شدند، از خودشان می پرسند، این قهرمان الان کجاست؟ احسان مطمئن بود که اگر اینجا می ماند، خرابش می کردند و فرصت موفقیت های دیگر از او گرفته می شد. این ورزشکار نگران خودش است، پس ترجیح می دهد، برود. این از وضع نایب قهرمان المپیک، آنهم از وضع استقلال و پرسپولیس. از کجای این ورزش می توان تعریف کرد. وضعیت پرسپولیس از رده ای که در آن قرار گرفته، کاملا مشخص است، استقلال هم که قهرمان شده، کلی بازیکن طلبکار دارد.... کاراته، دوومیدانی، فوتبال، کشتی، تکواندو و ... همه تقریبا وضع مشابهی دارند. » عابدینی که سابقه ریاست فدراسیون فوتبال را نیز دارد و در مجمع انتخاباتی اخیر فدراسیون هم پشت استقلال فدراسیون ایستاد، باز از فوتبال می گوید و شرایطی که وزارت ورزش به عنوان نهاد دولتی در این رشته به وجود آورد:« فدراسیون فوتبال ما مدتها دستخوش وضعیت نامناسبی بود که این شرایط از وزارت دیکته شده بود. ما وزیری داشتیم که می خواست رییس همه فدراسیون ها باشد و همین دیدگاه باعث شد تا امروز در همه جا درگیری وجود داشته باشد.» او حرف هایش را در چند جمله جمع بندی می کند:« همه جا درگیری وجود دارد و ورزش هم متاثر از این فضا است. من اگر قرار باشد به دولت در حوزه ورزش نمره بدهد، بدون تردید و با سند و مدرک به دولت در حوزه ورزش نمره مردودی می دهم.»