چرا رابطه پشت پرده احمدی نژاد و جلیلی تکذیب می شود؟

روزنو-این روزها که کاندیداها برای انتقاد از وضعیت اقتصادی، بیتدبیری دولت و مضرات جریان انحرافی اطراف دولت از یکدیگر سبقت میگیرند، سعید جلیلی اصلا وارد این مسابقه نشده است و شاید همین موضوع، بسیاری را به سمت این ذهنیت برده است که سعید جلیلی، کاندیدای احتمالی دولت برای انتخابات پیش رو است.
در هفتههای پایانی منتهی به انتخابات، از یک سو حرف و حدیثهای سیاسی و رسانهای درباره چهرهها و کاندیداهای حاضر در انتخابات تب و تاب بیشتری میگیرد و ازسوی دیگر کاندیداهای ریاست جمهوری یازدهم با آغاز سمان رسمی تبلیغات انتخاباتی، حضور و فعالیت جدیتری برای پرتر کردن سبدهای رأیشان به نمایش میگذارند.
از برنامههای سیاسی و تبلیغاتی شبانه در صدا و سیما گرفته تا سفرهای انتخاباتی و نشستهای خبری؛ کاندیداهای ریاستجمهوری این روزها به شدت درگیر ارائه چهره و بگفتمان سیاسی و برنامههای خود برای دولت آینده و اداره و مدیریت کشور هستند و همزمان، حرف و حدیثهای رسانهای درباره جایگاه کاندیداها و عقبه و حمایتهای سیاسی از آنها، بحث داغ این روزهای خبرها و خبرخوانهاست.
وقتی جلیلی کاندیدای دولت شد
حالا چند روزی هست که حرف و حدیثها درباره حامیان سعید جلیلی، کاندیدای انتخابات ریاستجمهوری یازدهم نقل محافل خبری و سیاسی شده است. میگویند سعید جلیلی کاندیدای دولت است و جریان حامی دولت که با رد صلاحیت مشایی کاندیدایی در جمع هشت نامزد انتخابات یازدهم ندارد، به دنبال حمایت از جلیلی است. حتی برخی پا را فراتر میگذارند و کاندیداتوری جنجالی و پر سر و صدای اسفندیار رحیم مشایی در معیت محمود احمدینژاد را تنها بازی سیاسی میدانند برای آنکه توجهها از حمایت دولتیها از سعید جلیلی به سمت دیگری منحرف شود.
شایعات درباره حمایت احتمالی جریان حامی دولت از سعید جلیلی در انتخابات ریاست جمهوری چند روز پیش اول از چند سایت خبری آغاز شد که بلافاصله در رسانههای آن ور آبی هم بازتاب گستردهای پیدا کرد. این شایعات تا جایی جدی شد که روز گذشته در بسیاری از روزنامههای سراسر کشور منعکس شد و حجم گستردهای از اخبار غیررسمی و شایعات و اظهارنظرهای انتخاباتی را به خود اختصاص داد.
طرفین خط و ربط جلیلی با دولتیها را تکذیب میکنند
اما حرف و حدیثها درباره حمایت دولت و جریان حامی احمدینژاد از کاندیداتوری سعید جلیلی با واکنش منفی و رد و تکذیب طرفین روبرو شد. علی باقری، معاون سعید جلیلی در واکنش به پرسشس درباره این موضوع، اعلام کرد که گفتمان سعید جلیلی، گفتمان دولت و دولتیها نیست، بلکه گفتمان انقلاب اسلامی است و جلیلی نه بدل دارد و نه بدیل.
روزنامهها و رسانههای جریان دولت هم هماهنگ با بکدیگر به شایعات همسویی جلیلی با دولتیها واکنش نشان دادند و از جهات مختلف این موضوع را رد کردند. رسانههای دولت تفاوتهای جلیلی و احمدینژاد را گوشزد کردند و حتی روزنامه شهروند در گزارشی به حرفهای جلیلی درباره نقش چوب بستنی در مشکلات اقتصادی در برنامه تلویزیونی تاخت و انتقادات تندی را به او وارد کرد؛ «آقای جلیلی! بفرمایید چوب بستنی»
خود سعید جلیلی که از ابتدای تب و تابهای انتخاباتی، مرد ساکت انتخابات بوده، بی سر و صدا در ستاد انتخابات برای کاندیداتوری ثبت نام کرده و این روزها هم از سفرهای استانی و سخنرانیهای سیاسی غرایش خبری نیست و تنها در برنامههای تبلیغاتی صدا و سیما دیده میشود، در قضیه حمایت دولتیها از کاندیداتوریاش هم سکوت پیشه کرد و هیچ اظهارنظر و واکنشی نسبت به این موضوع نشان نداد.
اما محمود احمدینژاد که مرد سکوت و بیتفاوتی به اتفاقات نیست، روز گذشته در واکنش به سؤال درباره حمایتش از سعید جلیلی، ابتدا گفت که تاکنون چنین حرفی را نشیده است و بعد هم با جملهای کوتاه اما قطعی و یقینی آب پاکی را روی دست شایعات و خبرهای غیررسمی حمایتش از جلیلی ریخت و گفت: این مسئله را فراموش کنید!
چرا جلیلی شبیه احمدینژاد به نظر میرسد؟
اما باید دید در میان هشت کاندیدای تایید صلاحیت شده انتخابات ریاست جمهوری یازدهم، چه چیزی باعث میشود که اذهان شایعهساز و اخبار غیررسمی سعید جلیلی را کاندیدای نزدیک به دولت و حتی نزدیک به حلقه انحرافی بنامند. شاید اولین دلیلی که میتوان برای شایعه نزدیکی جلیلی به جریان حامی احمدینژاد آورد، نزدیکی و شباهت حرفها و شعارهای امروز سعید جلیلی با حرفهای و چهره انتخاباتی احمدینژاد در انتخابات ریاست جمهوری 84 است.
محمود احمدینژاد در انتخابات ریاست جمهوری نهم در سال 84 با شعار محوری عدالت به صحنه آمد و همین پررنگ بودن عدالت در حرفهای انتخاباتی او و اصولگرایانی که به دورش جمع شده بودند، گفتمان انتخاباتی جدیدی را پس از سالها مطرح میکرد که همین گفتمان جدید، یکی از عوامل اصلی پیروزی احمدینژاد در انتخابات بود.
شعاری که طبقات محروم و آسیبپذیر جامعه را طرفداران پروپا قرص احمدینژاد 84 کرد، دقیقا همان شعاری است که امروز سعید جلیلی آن را به نحو دیگری برای انتخابات 92 مطرح میکند؛ عدالت. جلیلی این روزها شعار عدالت را محور قرار داده است و جنبشهای حامی او هم اکثرا بر روی همین محور و برای تاثیرگذاری بر طبقات مستضعف و محروم فعالیت میکنند؛ خیزش مستضعفین برای حمایت از جلیلی.
شاید اما دلیل دیگری که بسیاری را درمورد نزدیکی جلیلی به جریان احمدینژاد به شک و تردید میاندازد، موج تند انتقادهای مختلف و متعدد به دولت است. تقریبا همه کاندیداهای انتخابات یازدهم بخش مهمی از حرفهای انتخاباتی خود را به انتقاد و اعتراض به وضع موجود اختصاص دادهاند. این موضوع تا آنجا تند و افراطی شده است که این روزها بعضی از کاندیداهای انتخابات یازدهم کاملا فراموش کردهاند که باید در تبلیغات انتخاباتی درباره مزیتها و توانمندیهای خودشان هم حرفی بزنند و همه حرفهایشان را در فاجعهبار بودن دستاوردهای دولت احمدینژاد خلاصه کردهاند.
همه کاندیداهای ریاستجمهوری، به غیر از سعید جلیلی! جلیلی تنها چهره از میان هشت کاندیدای تایید صلاحیت شده انتخابات ریاست جمهوری 92 است که تا به امروز انتقاد تند و تیزی از دولت احمدینژاد نکرده است. او درباره ضرورتهای حل مشکلات اقتصادی، برداشته شدن تحریمها، سیاست خارجی مطلوب و چندین و چند موضوع دیگر حرف میزند اما طعنه و کنایه و اعتراض تندی به دولت احمدینژاد ندارد.
به گزارش نامه این روزها که کاندیداها برای انتقاد از وضعیت اقتصادی، بیتدبیری دولت و مضرات جریان انحرافی اطراف دولت از یکدیگر سبقت میگیرند، سعید جلیلی اصلا وارد این مسابقه نشده است و شاید همین موضوع، بسیاری را به سمت این ذهنیت برده است که سعید جلیلی، کاندیدای احتمالی دولت برای انتخابات پیش رو است.