آمریکا یا شوروی؟!

شاید این سؤال برای اولین‌بار مطرح می‌شود؛ اگرچه ٣١ شهریور ٥٩ به‌عنوان تاریخ شروع جنگ و تجاوز عراق علیه ایران در تاریخ ثبت شده ولی مقدمات این تجاوز از قبل آغاز شده بود، تلاش‌ها و اقداماتی که مقدمات تجاوز عراق علیه ایران را دامن می‌زد؛ از اولین روزهای بعد از پیروزی انقلاب، آن‌هم نه از طرف غرب که از طرف هواداران همسایه شمالی این تلاش‌ها آغاز شده بود، شعار اعضای ارتش شاهنشاهی به طور جدی از طرف حزب توده و چریک‌های فدایی خلق و سازمان منافقینی که وابستگی‌شان به همسایه شمالی غیرقابل انکار بود شروع شد ولی با مخالفت جدی حضرت امام این تلاش‌ها بی‌نتیجه ماند. ارتش تا بن دندان مسلح عراق به سلاح‌های نظامی همسایه شمالی با نظامی سوسیالیستی حمله به ایران را آغاز کرد و تصور می‌کرد در کمتر از یک ماه می‌تواند با ساقط‌کردن نظام جمهوری اسلامی و حاکمیت مطلق بر سواحل خلیج‌فارس، ژاندارمی خلیج‌فارس را عهده‌دار شود. در جهان دوقطبی آن‌روز حکومت بعثی عراق در حوزه حکومت‌های تحت سیطره شرق گنجانده می‌شد- اگر صدام به اهداف خود نائل می‌شد پیروز معرکه همسایه شمالی بود چرا که در شروع تجاوز عراق تمام تسلیحات ارتش عراق، شرقی بود، توطئه‌های مربوط به تضعیف ارتش را همسایه شمالی طراحی کرده بود و زمانی که نتوانست در زمان تعیین‌شده به اهدافش برسد هماهنگی شرق و غرب برای مهار دوجانبه طراحی شد، تا با این مهار دوجانبه جلوه پیروزی هر یک از دو کشور در جنگ گرفته شود و دو ارتش مقتدر منطقه که می‌توانستند برای امنیت اسرائیل خطرآفرین باشند نابود شوند. با پایان جنگ، تجهیزات نظامی ایران، به حداقل رسیده بود و ارتش عراق هم که با انواع سلاح‌های شرقی و غربی مجهز شده بود با اغوای غرب به کویت حمله کرد که همان حمله زمینه نابودی ارتش عراق را فراهم کرد، ولی فراموش نکنیم پیروزی احتمالی صدام همسایه شمالی را در منطقه حاکم می‌کرد نه غرب را.