ادعای بزرگ
روزنو :مسعود ادیب
رئیس دولتهای نهم و دهم پس از مدتها سکوت در مراسم ضیافت افطار با شماری از مسئولان دولتهای نهم و دهم بیان کرد که به طور مطلق هیچ برنامه و علاقهای برای فعالیتهای انتخاباتی ندارد. او همچنین در این مراسم عنوان کرد که «بنده و جمعی از دوستان پس از یک بررسی دقیق به این نتیجه رسیدهایم که در این مقطع از زمان، به جز بازخوانی و تبیین اندیشه حاکم بر انقلاب که همان اندیشه امام راحل، اسلام ناب و حقیقت توحید و عدالت است، هیچ مسئولیت و تکلیف دیگری نداریم.» در این مورد دو سوال پیش میآید که آیا هر کسی حق دارد به بازخوانی سخنان امام بپردازد و سوال دوم این است که آیا این گروه صلاحیت چنین کاری را دارند؟ در پاسخ به سوال اول باید گفت هر کسی حق دارد که اندیشههای امام را بازخوانی کند. مانند هر کتاب علمی و اندیشههای متفکران بزرگ میتوان به تفسیر و بازخوانی اندیشههای امام هم پرداخت. حتی افراد غیرایرانی هم میتوانند مطالعه کنند و به تحلیل در مورد گفتههای ایشان برسند. سازمان تنظیم و نشر آثار امام وجود دارد اما این سازمان تنها وظیفه نشر و تنظیم را عهدهدار است و نمیتوان دیگران را از تحلیل خود از آثار امام منع کرد. سوال دوم اهمیت خاصی پیدا میکند. در تحلیل سخنان امام مهم است که اطرافیان احمدینژاد چه تحلیلی خواهند داشت. در هشت سالی که وی رئیس دولت بود با نوع نگاه همکاران و دوستان ایشان آشنا شدهایم. متاسفانه تحلیلهای این گروه به دلیل ظرفیتهای لازم فکری و معرفتی و بنیانهای لازم برای تحلیل و بازخوانی، نشان داده در حد انتظار همراستا با اندیشههای امام -مثل گفته ایشان در مورد مجلس شورای اسلامی- نیست. با سابقه احمدینژاد و نزدیکانش به نظر میرسد این ادعا چندان نمیتواند حداقل در شرایط فعلی جامعه خواهانی داشته باشد. نگرانیای که وجود دارد این است که این افراد در میان همفکران و همطیفان خود چندان مقبولیت بالایی ندارند آن وقت چطور ممکن است بتوانند در بازخوانی اندیشههای بنیانگذار انقلاب اسلامی پژوهش یا تعمقی کنند که مورد قبول آحاد جامعه باشد. به نظر میرسد احمدینژاد مفسر خوبی برای سخنان امام نخواهد بود و این موضوع به تجربه و در طی سالهای گذشته اثبات شده است.