
ارتقای کارآمدی؛ هدف شوراها
روزنو :اسماعیل دوستی
روز نو: نهم اردیبهشت در تقویم ملی ایرانزمین، بهعنوان «روز شوراها»، نامگذاری شده تا فرصتی دوباره برای تأکید بر جایگاه نظری و عملی این نهاد اجتماعی در بسط و توسعه مردمسالاری و سپردن امور به مردم، فراهم شود. در قانون اساسی جمهوری اسلامی نیز تأکید ویژهای بر نقش و جایگاه پارلمان محلی یا همان شوراهای شهر و روستا، صورت گرفته است. بهدلیل شرایط ایجادشده پس از انقلاب، این اصل مشخص، امکان عملیشدن نیافت تا پس از دوم خرداد ٧٦، رئیسجمهور اصلاحات نسبتبه اجراییکردن آن همت گمارد و اولین انتخابات آن، یک سال پس از رویکارآمدن دولت هفتم، برگزار شود. از آن روز تاکنون، چهار دوره است که این نهاد شکل گرفته و با گذر از فرازوفرودها و موانع پیدا و پنهان، تلاش کرده ضمن تثبیت جایگاه خود، از حقوق مردم در پایتخت، سایر کلانشهرها، شهرستانها و روستاها دفاع کند. انتخاب شهردار و نظارت بر عملکرد شهرداریها، ازجمله وظایف آن بوده و ازسویدیگر، بیواسطهترین حلقه ارتباطی مردم با حاکمیت، شوراها هستند. نگارنده به سبب سابقه عضویت در مجلس پنجم و حضور در دوره اخیر شورای اسلامی شهر تهران، معتقدم فعالیتها و نوع اداره پارلمان محلی و مجلس، از جهات بسیاری با یکدیگر شباهت دارند؛ هر دو نهاد، ناظر بر عملکرد دستگاه اجرایی است؛ مجلس به تصویب قوانین اهتمام دارد و شوراها نیز به وضع مقررات در محدوده تعیینشده توسط قانون میپردازند. بودجه دستگاه اجرائی در مجلس مصوب میشود و شورا نیز با درنظرگرفتن شرایط شهر و شهرداری، به بررسی و تصویب بودجه ارائهشده میپردازد. عملکرد کمیسیونها و طرح سؤال از وزرا یا مقامات شهری و شهرداری، شباهتِ دیگرِ میان این دو نهاد برآمده از مردمسالاری است که البته در مقیاس کوچکتری در شوراها، اما در سطح گسترده در سراسر کشور، دنبال میشود.
شورای شهر تهران بهسبب شرایط خاص تهران و کلانشهرِ پایتخت و تعلق آن به همه شهروندان ایرانی، بهنوعی نماد این نهاد در سطح کشور، بهشمار میرود. از بدو شکلگیری شورای شهر چهارم که همزمان با انتخابات بااهمیت ریاستجمهوری یازدهم برگزار شد و اولین انتخابات تجمیعشده بهشمار میرفت، مباحثی پیرامون آن شکل گرفت. با توجه به ترکیب «بینابینیِ» آن میان اصلاحطلبان و اصولگرایان، برخی به کنایه از دچارشدن سرنوشت آن به سرنوشت شورای شهر اول، سخن میگفتند.
همان زمان اکثر نمایندگان عضو شورا با صراحت یادآور شدند، اگرچه گرایش سیاسی خود را کتمان نمیکنند، اما امور شهری و زندگی مردم، امکان تعامل و حرکت در مسیر حل مشکلات شهروندان را آسان میکند. برایناساس در یک سال و چند ماه گذشته تلاش شده اصل «کارآمدی» مدنظر اعضا قرار گیرد. اصلاحطلبان شورا نیز با نظر به سوابق قابل توجه اجرائی، شهری و مدیریتی، کوشیدهاند ضمن نظارت بر عملکرد شهردار و مجموعه اجرائی شهرداری، به این مجموعه، در امر دشوار اداره شهر تهران کمک کنند و این مهم چه در دوره ریاست جناب آقای مسجدجامعی و چه پس از تغییر رئیس و حضور آقای مهندس چمران – با وجود آنکه دو خاستگاه سیاسی متفاوت دارند- تداوم داشته است. سال گذشته مقاممعظمرهبری در دیدار با رئیس و اعضای شورای اسلامی، شهردار، معاونان و شهرداران مناطق مختلف تهران، اهمیت پایتخت را فراتر از یک کلانشهر دانستند و تأکید کردند: « تهران، از یک طرف نماد آبادانی، صلاح، سعادت و سبک زندگی در کشور است و از طرف دیگر بهعنوان الگو و خطدهنده برای شهرهای سراسر کشور، مطرح است». ایشان همچنین با اشاره به حضور سلایق و دیدگاههای سیاسی مختلف در شورای اسلامی شهر تهران، خاطرنشان کردند: «تا هنگامی که نیت همه اعضای شورا، خدمت به مردم و کار برای آنها باشد، این دیدگاههای مختلف، در مسیر این هدف والا، تفاوتی نخواهند داشت». تعامل دوسویه شهرداری تهران و دولت نیز از دیگر مواردی بود که رهبر انقلاب بر آن تأکیدی ویژه کردند. پس از آن بود که با همت آقای مسجد جامعی و مساعدت جناب دکتر روحانی، کمیسیون مشترک میان دولت و شورا تشکیل شد. جلساتی با حضور ریاست وقت شورا، استاندار و شهردار تهران در هیأت دولت برگزار شد و وزرای مرتبط نیز چند نوبت با حضور در صحن علنی شورا، به بیان طرحها و مسائل مرتبط با تهران پرداختند. «الگوی همکاری مشترک» درون و بروندستگاهی، همچنان مدنظر اعضای شورای شهر چهارم قرار دارد. نظارت جدی و مستمر بر عملکرد شهرداری، علاوهبر تکلیف قانونی اعضا، حتما به بهبود خدمترسانی شهرداری منجر خواهد شد و امید میرود که مسئولان آن، بیشازپیش، به تذکرات و نظرات اعضای شورا اهتمام و توجه نشان دهند و از بهکاربستن نظرات راهگشا، استقبال کنند. در چنین شرایطی است که حل مسائل بغرنج تهران، از حملونقل عمومی و مترو گرفته تا مسئله بسیار مهم آلودگی آبوهوا و بلندمرتبهسازی و آسیب به محیط زیست، آن هم در شرایط اقتصادی امروز کشور، شتاب خواهد گرفت.
منبع: شرق