میشل نایت در روز شنبه 18اکتبر 2014 یعنی تقریبا یک سال بعد از فرارش از خانه وحشت کلیولند در اولین مصاحبه زنده خود در اوهایو آمریکا شروع به صحبت میکند.
میشل نایت این مطالب را پس از یک سال معالجه روان درمانی بعد از فرارش از خانه وحشت کاسترو درکلیولند بیان میکند:
- این اعتیاد جنسی کاسترو بود که او را برای یک دهه شکنجه و مورد تجاوز جنسی قرار داده است نه این که او مردی باشد که بخواهد این اعمال وحشیانه را انجام دهد.
- نایت ائما گفتههای کاسترو را تکرار میکرد: من یک بیمار جنسی هستم و کنترلی بر روی رفتار خود ندارم.
نایت در مصاحبه زنده خود در چاردون اوهایو شرح داد که چگونه معالجه روان درمانی که در این یک سال بر روی او صورت گرفته است به او این اجازه و جرأت را داده است که حالا بتواند نام کاسترو را بلند صدا بزند وحتی مردی را که همه او را یک هیولا تصور میکنند، ببخشد.
نایت میگوید: اوایل از او متنفر بودم اما حالا دیگر توانایی این را دارم که او را به خاطر 11 سال اسارت و تجاوز جنسی ببخشم. من نه تنها او را میبخشم بلکه او را به خاطر وحشتی که در این 11 سال بر من تحمیل کرده است مقصر نمیدانم چراکه او یک بیمار بود و بیماری او موجب تمام این اتفاقهای وحشتناک بود.
- اگر شما مورد تجاوز قرار گرفتید هیچ گاه منتظر کسی نباشید تا شما را نجات دهد، ممکن است عجیب به نظر برسد، اما هیچ کس به اندازه خودتان نمیتواند به شما کمک کند!
به گفته نایت آن مرد وحشتناک، کاسترو در این 11سال به صورتهای خشونت آمیزی 5بچه حامله او را از بین برده است.
میشل نایت حالا تمام خواستهاش این است که یک زندگی طبیعی داشته باشد و نمیخواهد به خاطر فرارش از خانه وحشت کاسترو و 11 سال اسارتش، مشهور شود او فقط یک زندگی معمولی می خواهد.
میشل نایت حالا اسمش را به لیلی تغییر داده است و قدرت زندگی کردن را در خود میبیند. او به آشپزی، نقاشی، آواز خواندن و کتابخوانی علاقه فراوانی دارد و از این پس مایل است که تمام رمانهای استفان کینگ(مشهورترین نویسنده رمانهای ترسناک) را مطالعه کند.
نایت در مورد 11 سال اسارتش کتابی چاپ کرده است برای کسانی که ممکن است در این موقعیت، مشابه او قرار گیرند.
وی گفت: این 3911 روز اسارتش به او کمک کرده تا تصویر دقیقی داشته باشد از این که چه چیزی در این دنیا خوب است و چه چیزی بد.
