هنوز وقتی شریفی نیا به کاخ جشنواره فجر میآید، بازیگران بسیاری سراغش میآیند و بعضی با کنایه از همکاری با او در پروژه های آینده سخن میگویند اما ظاهراً او تمام شده و تعداد آثاری که او در این سه سال اخیر بازی کرده، موید همین موضوع است.
با این حال آنچه از سرنوشت شریفینیا و کارنامه سینماییاش پراهمیتتر است، ادعای مطرح شده از سوی او درباره نقش موثرش در شکل گرفتن و ثبت برخی از بهترین فیلمها و بهترین نقشها در سینمای ایران است، تا جایی که حتی انتخاب خسرو شکیبایی برای سالاد فصل را زنده نیست نیز انتخاب او میشود و البته شکیبایی برخلاف پرستویی در قید حیات نیست که بتواند از خود دفاع کند.
واقعیت آن است که به دلیل عدم وجود تاریخچه شفاف درباره سوابق سینماگران و همچنین یک مجموعه اطلاعات دقیق از آنها، چنین ادعاهایی در سالهای دور بسیار بیش از اینها مطرح خواهد شد و بسیاری سینمای ایران را مدیون خود خواهند دانست؛ اتفاقی که تنها راه جلوگیری از وقوعش، تلاش برای جمع آوری تاریخ شفاهی سینمای ایران است.
